لغت‌نامه مالی کمان پلاس

الف

اندیکاتور: واژه «اندیکاتور» به معنی «شاخص» یا «نشانگر» است. اندیکاتورها ابزارهایی هستند که از ترکیب یک‌سری روابط ریاضی با قیمت، حجم یا زمان محاسبه می‌شوند و از آن‌ها برای هشدار، پیش‌بینی و تایید تحلیل استفاده می‌شود.

افت سرمایه (DRAW-DOWN): افت سرمایه در بازارهای مالی به کاهش یا افت قیمت یک دارایی اشاره دارد. به عبارتی، افت سرمایه نشان‌دهنده کاهش سرمایه معاملاتی نسبت به مقدار قبل است که اغلب به‌علت ضرر در معاملات به‌وجود می‌آید.

اندازه پوزیشن (POSITION SIZE): اندازه پوزیشن یا اندازه موقعیت به معنای اندازه یا حجم موقعیتی است که یک سرمایه‌گذار یا معامله‌گر در بازارهای مالی دارد. اندازه موقعیت تعیین می‌کند که یک فرد یا یک شرکت چقدر از سرمایه‌ خود را در یک معامله خاص وارد می‌کند. محاسبه اندازه پوزیشن براساس میزان سرمایه، ریسک مورد قبول و ویژگی‌های معامله متفاوت است. هدف از تعیین اندازه پوزیشن، کاهش ریسک و محافظت از سرمایه است.

ارزش گذاری اوراق بهادار: ارزش‌گذاری در بورس به معنای تخمین و تعیین ارزش یک اوراق بهادار یا یک شرکت است. این فرآیند شامل مطالعه و تحلیل عوامل مختلفی از جمله درآمدها، سودآوری و پتانسیل رشد است. برای ارزش‌گذاری اوراق بهادار معمولاً از روش‌های مختلفی استفاده می‌شود؛ مانند تحلیل بنیادی و تحلیل تکنیکال. در این روش‌ها، از داده‌ها و اطلاعات مالی و غیرمالی استفاده شده است تا ارزش واقعی یک اوراق بهادار یا شرکت به دقت تخمین زده شود.

اثر گله‌ای: معمولا افراد براساس اطلاعات شخصی و دقیق تصمیم نمی‌گیرند و تمایل دارند رفتار گروهی را تکرار کنند. در واقع، یک نفر یا یک گروه تصمیم می‌گیرد و بقیه از آن پیروی می‌کنند. به این پدیده، اثر گله‌ای گفته می‌شود. رفتار اثر گله‌ای باعث ايجاد حباب‌های خطرناك در بازار می‌شود. تقليد سهام‌داران از يكديگر، ريسك سرمايه‌گذاری در بازار را افزايش می‌دهد و در پی آن، بیشتر سرمايه‌گذاران متحمل ضرر می‌شوند.

اشباع خرید: اشباع خرید به وضعیتی اطلاق می‌شود که در آن تقاضا برای خرید یک دارایی به حد بالایی رسیده باشد و به احتمال زیاد، افزایش قیمت آن دارایی به سرعت کاهش می‌یابد یا به نقطه‌ عرضه و تقاضای متعادل می‌رسد. به بیانی، در این وضعیت تقاضا برای خرید بالا است و دارایی برای ادامه‌ افزایش قیمت خود اشباع شده است.

اشباع فروش: در حالت اشباع فروش تقاضا برای فروش یک دارایی به حد بالایی رسیده است. یعنی احتمالا قیمت آن دارایی به سرعت کاهش می‌یابد یا به یک نقطه‌ عرضه و تقاضای متعادل می‌رسد. در این حالت، تقاضا برای فروش بسیار بالا است و دارایی برای ادامه‌ کاهش قیمت خود اشباع شده است.

اسنایپر: در زبان معاملاتی، "اسنایپر" به معامله‌گرانی اطلاق می‌شود که نه مثل اسکلپرها معاملات کوتاه‌مدت دارند و نه مثل لانگ پوزیشن‌ها معاملات خود را برای مدت طولانی نگه می‌دارند. اسنایپرها براساس تحلیل تکنیکال در بازه‌های زمانی میان‌مدت (برای مثال، چند ساعته) معامله می‌کنند. آن‌ها معمولا به دنبال بهره‌وری از حرکات میان‌مدت بازار هستند.

اسپرد (Spread): اسپرد اختلاف قیمت خرید و فروش یک دارایی مالی در بازار است. این اختلاف فاصله بین قیمتی که می‌توانید یک دارایی را خریداری کنید (قیمت تقاضا یا Ask) و قیمتی که می‌توانید آن را به فروش برسانید (قیمت عرضه یا Bid) را نشان می‌دهد. اختلاف‌های بالا می‌تواند نشان‌گر نقضی در بازار یا تغییرات در عرضه و تقاضا باشد.

الگوهای هارمونیک: الگوهای هارمونیک در تحلیل تکنیکال الگوهایی از حرکت قیمت هستند که براساس نسبت‌های خاصی مانند نسبت طلایی فیبوناچی تشکیل می‌شوند. این الگوها شامل الگوهای مختلفی مانند گارتلی، خرچنگ، خفاش و غیره هستند. از الگوهای هارمونیک می‌توان برای پیش‌بینی حرکت قیمت‌ها و نقاط ورود یا خروج از معاملات استفاده کرد.

استراتژی تراکم فیبوناچی: این استراتژی براساس جمع شدن سطوح فیبوناچی در یک محدوده قیمتی، سطوح معاملاتی مهم را در اختیار معامله‌گران قرار می‌دهد. این سطوح به عنوان نقاط حمایت و مقاومت استفاده می‌شوند. هر چقدر تراکم فیبوناچی در یک محدوده قیمت بیشتر باشد، اعتبار محدوده قیمتی بیشتر است.

ابزار های مشتقه: ابزارهای مشتقه، ابزارهای مالی هستند که قیمت آن‌ها از یک دارایی پایه مشتق می‌شود. مانند قراردادهای آتی، آپشن‌ها، فیوچرز، و سواپ. این ابزارها برای مدیریت ریسک، حفظ سرمایه، ایجاد فرصت‌های سرمایه‌گذاری، محافظت از سود و کسب سود از تغییرات بازار استفاده می‌شوند.

اهرم معاملاتی (LEVERAGE): اهرم معاملاتی به یکی از ابزارهای مهم در معاملات اشاره دارد. این ابزار به سرمایه‌گذاران امکان می‌دهد تا با استفاده از مقدار کمی سرمایه، مقدار بیشتری دارایی‌ را بخرند یا بفروشند. به عبارت دیگر، با اهرم معاملاتی سرمایه‌گذاران می‌توانند با سرمایه کم (که به عنوان مارجین معروف است)، معاملاتی با ارزش بیشتر انجام دهند و در نتیجه پتانسیل سودآوری بیشتری داشته باشند. این امکان به سرمایه‌گذاران کمک می‌کند تا از فرصت‌های مختلف بازار بهره‌برداری کنند و با انعطاف بیشتری به معاملات مختلف وارد شوند. اهرم به شکل نسبت بیان می‌شود؛ برای مثال، اهرم 1:100 یعنی قدرت خرید معامله‌گران 100 برابر می‌شود.

اسکالپ (Scalp): اسکالپ یک استراتژی معاملاتی است که با سرعت و بدون نگه داشتن موقعیت معاملاتی، به دنبال کسب درآمد است. در این استراتژی، معامله‌گران سعی می‌کنند در بازه‌های زمانی بسیار کوتاه (معمولاً از چند ثانیه تا چند دقیقه)، از تغییرات کوچک قیمت‌ها بهره‌ ببرند.

اسکالپر (Scalper): اسکالپر یک نوع معامله‌گر است که تعداد بسیار زیادی از معاملات کوتاه‌مدت و سریع را در طول یک روز انجام می‌دهد. اسکالپرها سعی دارند از اختلافات کوچک در قیمت‌ها بهره ببرند و از اندک تغییراتی که در بازار رخ می‌دهد، سود کسب کنند.

الگوهای کلاسیک: الگوهای کلاسیک در تحلیل تکنیکال به الگوهای مشخص و قابل شناسایی از حرکت قیمت در نمودارها اشاره دارند. این الگوها معمولا براساس تاریخچه‌ قدیمی و تکراری حرکات قیمت‌ها تشکیل می‌شوند که معمولا برای پیش‌بینی جهت حرکت قیمت و تشخیص نقاط ورود و خروج از معاملات استفاده می‌شوند. از جمله الگوهای کلاسیک مهم می‌توان به سر و شانه، مثلث، پرچم اشاره کرد.

اختیار معامله: اختیار معامله به معنای قدرت و حق تصمیم‌گیری برای انجام یا عدم انجام معامله است. در بازارهای مالی، اختیار معامله توافقی است بین خریدار و فروشنده که براساس آن خریدار حق دارد که مقدار معینی از دارایی را با قیمتی معین و در زمانی مشخص در آینده بخرد یا بفروشد.

اوراق بهادار: به هر نوع ابزار مالی که قابلیت معامله و تبدیل شدن به پول نقد را دارند، اوراق بهادار گفته می‌شود. این اوراق توسط شرکت‌ها، دولت‌ها یا سازمان‌های مالی صادر می‌شوند و به عنوان ابزاری برای جذب سرمایه و تأمین منابع مالی برای فعالیت‌های مختلف مورد استفاده قرار می‌گیرند. اوراق بهادار شامل موارد مختلفی مانند سهام، اوراق قرضه، اوراق تسهیلات مالی، اوراق مشارکت و غیره هستند.

اوراق قرضه (بدهی): اوراق قرضه که معمولاً به عنوان اوراق بدهی نیز شناخته می‌شود، همانند قرض گرفتن است. هنگامی‌که یک اوراق قرضه را از دولت یا یک شرکت می‌خرید، به‌جای پولی که پرداخت می‌کنید، یک سند بهادار (اوراق قرضه) دریافت می‌کنید که نشان می‌دهد آن‌ها به شما بدهکار هستند. این اسناد به مدت معین و با نرخ سود مشخصی صادر می‌شوند.

اوراق تبدیلی: اوراق تبدیلی یک ابزار مالی است که قابلیت تبدیل شدن به سهام عادی یک شرکت را دارد. این اوراق معمولاً شرایط مشخصی برای تبدیل شدن به سهام را دارد؛ از جمله، قیمت تبدیل (قیمتی که دارندگان اوراق باید برای تبدیل آن‌ها به سهام پرداخت کنند) و زمان تبدیل (زمانی که این اوراق می‌توانند به سهام تبدیل شوند).

اوراق مشارکت: اوراق مشارکت یک نوع ابزار مالی است که به سرمایه‌گذاران اجازه می‌دهد تا در سرمایه‌گذاری در یک شرکت یا یک پروژه‌ خاص شرکت کنند. این ابزار به عنوان یک نوع تأمین مالی برای شرکت‌ها و کارآفرینان به منظور گسترش کسب‌وکار یا پیاده‌سازی یک پروژه مورد استفاده قرار می‌گیرد. اوراق مشارکت معمولاً شرایط خاصی دارد و با خرید آن، سرمایه‌گذاران در سود و زیان شرکت یا پروژه سهیم می‌شوند، بدون اینکه مالکیت مستقیم در شرکت یا پروژه را داشته باشند.

اوراق بهادار ویژه (سوآپ): اوراق سوآپ یا "اوراق بهادار ویژه"، اوراق قابل معامله‌ای است که به‌طور اختصاصی برای تأمین مالی یک پروژه یا شرکت خاص صادر می‌شود. این اوراق معمولاً دارای شرایط ویژه‌ای است و بازدهی و ریسک متفاوتی نسبت به اوراق معمولی دارد.

اوراق سلف: اوراق سلف یک نوع قرارداد است که به شما اجازه می‌دهد تا در آینده، بدون داشتن دارایی فیزیکی، چیزی را با یک قیمت مشخص بخرید یا بفروشید. این دارایی می‌تواند ارز، سهام، کالا یا سایر اوراق بهادار باشد. بدین ترتیب، شما می‌توانید در بازارهای مالی معامله کنید، بدون اینکه واقعاً دارایی را در اختیار داشته باشید. این کار باعث می‌شود که شما در مقابل نوسانات قیمت‌ یا ریسک‌های مرتبط با داشتن دارایی‌های فیزیکی محافظت شوید.

اوراق سلف موازی: اوراق سلف موازی نوعی اوراق بهادار است که بر پایه قراردادهای سلف صادر می‌شوند، اما متفاوت از سلف‌های معمولی عمل می‌کند. اغلب، صادرکننده اوراق سلف موازی یک شرکت یا بانک است که با توجه به امکانات و نیازهای خود، قرارداد سلف را با شرایطی متفاوت به نسبت قرارداد اصلی صادر می‌کند. تاریخ تسویه، قیمت، شرایط پرداخت در اوراق سلف موازی نسبت به سلف‌های اصلی تفاوت دارند.

انتظار یا امید معاملاتی: امید معاملاتی، مقدار متوسط انتظار برنده شدن یا بازنده شدن در هر معامله را نشان می‌دهد. برای محاسبه امید یا انتظار معاملاتی، چهار پارامتر را باید در نظر گرفت؛ درصد معاملات برنده، میانگین معاملات برنده، درصد معاملات ضررده و میانگین معاملات ضررده.

انحراف معیار: یکی از شاخص‌های پراکندگی است که نشان می‌دهد به‌طور میانگین داده‌ها چقدر از مقدار متوسط، فاصله دارند. اگر انحراف معیار مجموعه‌ای از داده‌ها نزدیک به صفر باشد، نشانه آن است که داده‌ها نزدیک به میانگین هستند و پراکندگی اندکی دارند؛ درحالی‌که انحراف معیار بزرگ، بیان‌گر پراکندگی قابل‌توجه داده‌ها است.

آزادی مالی: آزادی مالی به وضعیتی اشاره دارد که فرد یا یک خانواده بتواند هزینه‌های خود را پوشش دهد، بدهی‌ها را تسویه کند و امکان انجام سرمایه‌گذاری برای ایجاد درآمد بیشتر برایش فراهم باشد؛ بدون این‌که به‌طور مداوم به درآمد حاصل از کار یا شغل خود وابسته باشد. در نتیجه به وضعیتی اشاره دارد که فرد از فشار و محدودیت‌های مالی آزاد شده باشد.

ارزش ذاتی: ارزش ذاتی در بورس به معنای ارزش واقعی یک دارایی یا شرکت است که براساس عوامل اساسی مانند درآمد، سودآوری، پتانسیل رشد، موقعیت در بازار، دارایی‌های شرکت و سایر عوامل اقتصادی تعیین می‌شود. این ارزش نشان‌دهنده‌ ارزش واقعی دارایی یا شرکت است و ممکن است با قیمت فعلی در بازار تفاوت داشته باشد. در حقیقت، ارزش ذاتی نقطه‌ مقایسه‌ای است که معامله‌گران برای تحلیل و تصمیم‌گیری درباره‌ سرمایه‌گذاری خود از آن استفاده می‌کنند.

افزایش سرمایه: افزایش مقدار سرمایه‌ای که یک شخص یا یک شرکت در اختیار دارد را افزایش سرمایه گوییم. این افزایش ممکن است از طریق افزایش سوددهی در سرمایه‌گذاری‌ها، رشد درآمدهای شغلی، سودآوری در کسب‌وکار و سرمایه‌گذاری در بازار سرمایه اتفاق بیفتد و می‌تواند از طریق افزودن موجودی نقدی، افزایش ارزش دارایی‌ها، کسب سود از فروش دارایی‌ها صورت بگیرد. افزایش سرمایه به بهبود وضعیت مالی شخص یا شرکت، افزایش قدرت خرید، ایجاد فرصت‌های جدید سرمایه‌گذاری و بهبود روند کسب‌وکار منجر می‌شود.

افزایش سرمایه از محل سود انباشته: افزایش سرمایه از محل سود انباشته به معنای استفاده از سودهای تجمعی یا سود انباشته‌شده توسط یک شرکت به عنوان منبعی برای افزایش سرمایه است. در واقع، شرکت سودی که در سال‌های گذشته کسب کرده را به سهامداران خود پرداخت نکرده و آن را در دارایی‌های خود جمع‌آوری کرده است. این سودهای تجمعی به عنوان سرمایه نقدی قابل استفاده است. این نوع افزایش سرمایه به شرکت اجازه می‌دهد تا بدون نیاز به جذب سرمایه از خارج، منابع مالی خود را تقویت کرده و ارزش بیشتری برای سهام‌داران خود ایجاد کند.

افزایش سرمایه از محل آورده نقدی: افزایش سرمایه از محل آورده نقدی به معنای جذب سرمایه جدید از طریق فروش سهام جدید است. در این روش، شرکت سهام جدید را در قالب برگه‌های حق تقدم به بازار مالی عرضه کرده و در ازای آن پول نقدی دریافت می‌کند. سپس، این پول را به عنوان سرمایه جدید برای توسعه فعالیت‌های شرکت، سرمایه‌گذاری در پروژه‌های جدید، پرداخت بدهی‌ها یا سایر اهداف مالی دیگر استفاده می‌کند.

افزایش سرمایه از محل تجدید دارایی: افزایش سرمایه از محل تجدید دارایی به معنای افزایش سرمایه شرکت با ایجاد یا توسعه دارایی‌های جدید مانند اموال، ماشین‌آلات، ساختمان‌ها و غیره است. این تجدید دارایی می‌تواند به صورت نوسازی، توسعه یا بهبود دارایی‌های موجود انجام شود. هدف افزایش سرمایه معمولا ارتقا توان رقابتی، بهبود کارایی عملیاتی و ایجاد ارزش برای سهام‌داران است.

افزایش سرمایه از محل صرف سهام: افزایش سرمایه از محل صرف سهام به معنای افزایش سرمایه یک شرکت با افزایش تعداد سهام در دسترس است. در این روش، شرکت سهام جدید را به بازار مالی عرضه می‌کند و در ازای آن پول نقد دریافت می‌کند. این پول نقد برای سرمایه‌گذاری در توسعه فعالیت‌های شرکت، پرداخت بدهی‌ها، خرید دارایی‌های جدید و سایر اهداف مالی مورد استفاده قرار می‌گیرد.

ارزش معاملات: ارزش معاملات به مقدار پولی یا ارزشی اشاره دارد که در یک معامله خرید و فروش اوراق بهادار یا دارایی‌های دیگر مبادله می‌شود. به بیان ساده‌تر، این مفهوم نشان‌دهنده مقدار پولی یا ارزشی است که در یک معامله وارد یا خارج می‌شود. در بازار سهام، ارزش معاملات به مجموع قیمت‌های خرید و فروش سهام در یک زمان خاص اشاره دارد. 

ارزش اسمی سهام: ارزش اسمی سهام به ارزش اولیه یا ارزش نوین سهام در زمان صدور اشاره دارد. این ارزش نشان‌دهنده قیمتی است که هر سهم در زمان صدور یا در زمان عرضه شدن داشته است. ارزش اسمی می‌تواند براساس معاملات اولیه یا تخمین‌هایی که قبل از صدور سهام انجام می‌شود، تعیین شود.

ارزش بازاری شرکت: ارزش بازاری یک شرکت به معنای ارزش کل سهام شرکت در بازار است و برای محاسبه آن، ارزش هر سهم در تعداد کل سهام صادرشده ضرب می‌شود. ارزش بازاری یک شرکت که نشان‌دهنده ارزش جمعی اعتبار یا پول سرمایه‌گذاران در شرکت است با تغییرات روزانه قیمت سهم‌ها و تعداد کل سهام صادره تغییر می‌کند. همچنین، این ارزش یکی از معیارهای مهم برای ارزیابی ابعاد و اهمیت یک شرکت در بازار مالی است.

ارزش خالص دارایی (NAV): ارزش خالص دارایی (Net Asset Value یا NAV)، ارزش کل دارایی‌های یک صندوق سرمایه‌گذاری، بعد از کسر هزینه‌ها و بدهی‌ها است. NAV نشان‌دهنده ارزش هر واحد سرمایه‌گذاری در صندوق است که شامل دارایی‌هایی مثل سهام، اوراق قرضه و موارد مشابه است. بدهی‌ها و هزینه‌ها، تمام بدهی‌ها و هزینه‌های مرتبط با مدیریت صندوق مانند هزینه‌های مدیریتی، هزینه‌های حفظ صندوق و سایر هزینه‌ها را در بر می‌گیرد.

آربیتراژ: آربیتراژ یک استراتژی معاملاتی است که به منظور بهره‌برداری از تفاوت‌های قیمت در بازارهای مختلف یا در زمان‌های مختلف اجرا می‌شود. هدف اصلی از این کار کسب سود از اختلاف قیمت‌ها در بازارها یا زمان‌های مختلف است. برای مثال، یک معامله‌گر ممکن است در یک بازار خاص یک دارایی را بخرد و سپس، آن را با قیمت بالاتر در بازار دیگری بفروشد تا از اختلاف قیمت بهره‌ ببرد.

ب

بازار گردان (MARKET MAKER): فرد یا نهادی تاثیرگذار بر عرضه و تقاضا که نقش اصلی در تشکیل قیمت‌ها و اجرای معاملات دارد را بازارگردان یا بازارساز گویند. این نهادها معمولاً از تخصص و منابع مالی فراوان برخوردار هستند. آن‌ها با قرار دادن پوزیشن‌های خرید و فروش سنگین، بر قیمت‌ها و حجم معاملات تأثیر می‌گذارند. هدف اصلی بازارگردان‌ها تضمین پایداری در بازار، ایجاد نقدینگی و کاهش نوسانات قیمت است.

بلومبرگ (BLOOMBERG): بلومبرگ شرکتی است که اطلاعات مالی مربوط به بازارهای سرمایه، اخبار اقتصادی و تحلیل‌های بازار را ارائه می‌دهد. سایت مربوط به آن، BLOOMBERG.COM است و از طریق نرم‌افزارهایی مانند "Bloomberg Terminal"، به سرمایه‌گذاران و معامله‌گران کمک می‌کند تا تصمیمات بهتر و موثرتری بگیرند.

بالانس (BALANCE): بالانس در فارکس به معنی موجودی کل حساب شما در یک زمان خاص است. به عبارتی، بالانس نشان‌دهنده ارزش کلی دارایی‌ها و موجودی‌های شما در حساب فارکس است؛ که البته، موقعیت‌های معاملاتی باز و مارجین استفاده‌شده برای معاملات در نظر گرفته نمی‌شود.

بودجه سالانه: بودجه سالانه به معنای برنامه‌ریزی مالی برای یک دوره زمانی یک‌ساله است. بودجه برای سال مالی یک کشور یا یک شرکت تهیه می‌شود. این بودجه شامل پیش‌بینی درآمدها، هزینه‌ها، سرمایه‌گذاری‌ها و سایر فعالیت‌های مالی مرتبط با آینده آن دوره است. درمورد یک کشور، بودجه سالانه معمولاً توسط دولت تهیه می‌شود. این بودجه شامل درآمدهای متعددی مثل مالیات‌ها، درآمدهای نفتی (در صورت وابستگی به صنعت نفت)، و منابع مالی دیگر است. برای یک شرکت نیز بودجه سالانه شامل تخمین‌ها و پیش‌بینی‌های مالی برای سال آینده است. یعنی شامل درآمدها، هزینه‌ها، سرمایه‌گذاری‌ها، و سایر فعالیت‌های مالی آن شرکت می‌شود.

بودجه نقدی: بودجه نقدی به معنای برنامه‌ریزی و مدیریت مالی بر مبنای نقدینگی یک سازمان یا یک شرکت است. در واقع، بودجه نقدی شامل برنامه‌ها و استراتژی‌هایی است که برای مدیریت جریان نقدی (ورود و خروج پول) در یک دوره زمانی مشخص (معمولا یک سال)، انجام می‌شود. این بودجه شامل پیش‌بینی و برنامه‌ریزی میزان و مبدأ درآمد نقدی (مانند فروش، دریافت حقوق و پاداش، و جریانات نقدی دیگر) و نیز میزان و مبدأ هزینه‌های نقدی (مانند خرید مواد اولیه، پرداخت حقوق و دستمزد، هزینه‌های مالی و سایر هزینه‌های نقدی) است.

بازده: نسبت میان سود سرمایه‌گذاری و سرمایه اولیه را بازده می‌گوییم که معمولا به صورت درصد بیان می‌شود. برای محاسبه این نسبت، سود یا زیان را به مبلغ کل سرمایه‌گذاری در یک دوره زمانی مشخص تقسیم می‌کنیم و در ۱۰۰ ضرب می‌نماییم.

بازده مورد انتظار: میزان بازدهی که سرمایه‌گذار یا معامله‌گر از یک سرمایه‌گذاری خاص در آینده، انتظار دارد را «بازده مورد انتظار» می‌نامند. معمولا بازده مورد انتظار توسط عوامل مختلفی تعیین می‌شود؛ از جمله شرایط بازار مالی، نوع سرمایه‌گذاری، میزان ریسک، سیاست‌های مالی، وضعیت اقتصادی و سیاسی.

بازده واقعی: بازده واقعی به معنای سود یا زیان واقعی است که سرمایه‌گذار کسب می‌کند. این بازده شامل سود یا زیان اصلی به همراه هر نوع سود یا ضرر دیگری است که ناشی از درآمد غیرسرمایه‌ای مثل تقسیم سود، تغییرات قیمت، سود و زیان ارزی و سایر هزینه‌ها و کاهش‌ها است. بازده واقعی، عامل مهمی محسوب می‌شود؛ زیرا می‌تواند بهترین شاخص برای ارزیابی عملکرد سرمایه‌گذاری‌هایتان باشد.

بازار پول: بازار پول محلی است که بانک‌ها، شرکت‌ها و دولت‌ها می‌توانند اعتبارهای کوتاه‌مدت به‌دست آورند. از این اعتبارها می‌توان برای پرداخت هزینه‌ها، مدیریت نقدینگی و سرمایه‌گذاری‌های مختلف استفاده کرد. معمولاً معاملات در بازار پول شامل خرید و فروش اوراق بهادار کوتاه‌مدت مانند اوراق خزانه‌داری و سایر اوراق قرضه است. 

بهره ناخالص: بهره ناخالص بیان‌گر درآمد کسب‌شده از فروش کالاها یا ارائه خدمات، قبل از کسر هزینه‌ها و مالیات است. بهره ناخالص یک مفهوم اقتصادی بسیار مهم محسوب می‌شود؛ زیرا میزان کل درآمد و درآمد ناخالصی را ارائه می‌دهد که یک شرکت یا فرد می‌تواند به‌دست می‌آورد اما هزینه‌هایی مانند مالیات، هزینه‌های متغیر و ثابت و هزینه‌های مدیریتی هنوز از آن کسر نشده‌اند.

بانک جهانی: بانک جهانی یک سازمان بین‌المللی است که از پنج بانکِ کشورهای مختلف تشکیل شده است. بانک جهانی به کشورهای فقیر کمک می‌کند تا اقتصادشان رونق بگیرد و مشکلات‌شان حل شود. در واقع به شکل وام، کمک‌های مالی و مشاوره‌هایی در زمینه‌های مختلف مثل توسعه اقتصادی، بهداشت و تحصیلات عالی به این کشورها یاری می‌رساند.

بازار اولیه: بازار اولیه یا "بازار اولیه عرضه" محلی است که اوراق بهادار جدید برای فروش به عموم مردم و شرکت‌ها ارایه می‌شود. در این بازار، شرکت‌ها یا دولت‌ها اوراق بهادار جدیدی را صادر می‌کنند تا سرمایه‌گذاران بتوانند آن‌ها را خریداری کنند. هدف بازار اولیه، تأمین سرمایه برای شرکت‌ها و دولت‌ها است. این شرکت‌ها معمولاً به دنبال تأمین سرمایه برای توسعه کسب‌وکار، سرمایه‌گذاری در پروژه‌های جدید یا پرداخت بدهی‌هایشان هستند.

بازار ثانویه: اوراق بهاداری که قبلاً در بازار اولیه به فروش رسیدند، در «بازار ثانویه» به عموم مردم و سرمایه‌گذاران عرضه می‌شوند. در این بازار، افراد می‌توانند اوراق بهاداری که شامل سهام شرکت‌ها، اوراق قرضه، اوراق مشارکت و سایر ابزارهای مالی هستند را از یکدیگر بخرند یا بفروشند. معمولاً در بازار ثانویه، ارزش اوراق بهادار توسط عرضه و تقاضا تعیین می‌شود. به بیانی، اگر تقاضا برای یک اوراق بهادار زیاد باشد، قیمت آن افزایش می‌یابد و اگر تقاضا کم باشد، قیمت آن کاهش می‌یابد.

بازار نقدی (SPOT MARKET): بازار نقدی بورس به بخشی از بازار سرمایه اشاره دارد که در آن اوراق بهادار نقدی معامله می‌شود. یعنی معاملات با پرداخت نقدی انجام می‌شوند. در این بازار، سرمایه‌گذاران می‌توانند اوراق بهاداری که در اختیار دارند را به قیمت نقدی بفروشند و پول دریافت کنند. یا اوراق بهاداری که می‌خواهند بخرند را با پرداخت نقدی خریداری کنند. بازار نقدی به دو دسته بازار نقدی تبادل در بورس و بازار مبادله رو در رو (OTC) تقسیم می‌شود.

بازار خارج از بورس (OTC): OTC مخفف عبارت "Over-the-Counter" است که به معنای معاملاتی است که خارج از بازارهای مرکزی مانند بورس انجام می‌شوند. در واقع، OTC شامل معاملاتی است که بدون نیاز به حضور مستقیم در بازارهای مرکزی، از طریق توافق مستقیم بین طرفین (اغلب بین بانک‌ها، موسسات مالی، یا سرمایه‌گذاران بزرگ) و اغلب به‌صورت رو در رو صورت می‌گیرد. این نوع معاملات برای ابزارهای مالی مختلفی مانند ارزها، سهام، اوراق بهادار، اوراق تعهدی و سایر دارایی‌های مالی انجام می‌شود.

بازار آتی (مشتقات مالی): بازار آتی یا بازار مشتقات، مکانی است که در آن افراد می‌توانند قراردادهایی برای خرید یا فروش دارایی‌های مشخص در آینده را امضا کنند، بدون اینکه واقعاً دارایی را در دست داشته باشند. به بیانی، در این بازار، معاملات بر پایه تعهدات مالی در آینده انجام می‌شود. این قراردادها شامل قراردادهای استاندارد برای تحویل دارایی‌هایی مانند سهام، ارزها، کالاها و سایر ابزارهای مالی هستند. بازار آتی به سرمایه‌گذاران امکان می‌دهد که براساس تغییرات پیش‌بینی‌شده در قیمت دارایی‌ها، سود یا ضرر کنند.

بازار سرمایه: بازار سرمایه مکانی است که افراد و شرکت‌ها می‌توانند اوراق بهادار را بخرند و بفروشند. این اوراق می‌توانند شامل سهام شرکت‌ها، اوراق قرضه و سایر ابزارهای مالی باشند. افراد می‌توانند در این بازار به دو صورت سودآوری داشته باشند: (۱) از طریق فروش اوراق بهادار با قیمت بالاتر از قیمت خرید یا (۲) از طریق دریافت سود سالانه از شرکت‌هایی که در آن‌ها سرمایه‌گذاری کرده‌اند.

بازار فرابورس: فرابورس یکی از انواع بازارهای مالی است. این بازارها در بسیاری از کشورها به‌صورت موازی با بورس اصلی فعالیت می‌کنند و به شرکت‌ها و سرمایه‌گذاران فرصتی برای معامله و مبادله اوراق بهادار ارایه می‌دهند. در فرابورس، معاملات عمدتا به‌صورت الکترونیکی انجام می‌شود و به‌عنوان یک بازار مالی دوم در کنار بورس اصلی کار می‌کند. این بازارها معمولاً به شرکت‌های کوچک‌تر، استارت‌آپ‌ها یا شرکت‌هایی که شرایط و ضوابط بورس اصلی را ندارند، اجازه می‌دهند تا سهام خود را عرضه و معامله کنند.

بورس انرژی: بورس انرژی، محلی است که انواع مختلف انرژی مانند برق، گاز، نفت و سایر منابع انرژی به‌صورت معاملاتی خرید و فروش می‌شود. در این بورس‌ها، شرکت‌های تولیدکننده انرژی، توزیع‌کنندگان، مصرف‌کنندگان و مشتریان انرژی می‌توانند با یکدیگر معامله کنند و قراردادهای خرید و فروش انرژی را انجام دهند. هدف از ایجاد بورس انرژی عمدتا بهینه‌سازی فرآیندهای بازار انرژی، تسهیل معاملات، تعیین قیمت‌های عادلانه و شفاف، کنترل ریسک‌های بازار و افزایش شفافیت در بازار است. این بورس‌ها معمولا نقش مهمی در اقتصاد کشورها دارند.

بورس کالا: بورس کالا محلی است که کالاهای مختلفی مانند فلزات، زراعی، انرژی، نفت، گاز، محصولات کشاورزی و سایر کالاهای قابل معامله به‌صورت معاملات خرید و فروش می‌شوند. در این بورس‌ها، شرکت‌های تولیدکننده، توزیع‌کننده و مشتریان این کالاها حاضر هستند. آن‌ها می‌توانند به‌صورت الکترونیکی یا در محل فیزیکی با یکدیگر معامله کنند. هدف اصلی از تشکیل بورس کالا، فراهم آوردن یک مکان مرکزی برای معامله کالاهای قابل معامله است. همچنین، تسهیل در تبادل کالا، ایجاد شفافیت در قیمت‌گذاری و افزایش امنیت و اعتبار در معاملات از اهداف دیگر بورس کالا است.

بورس ارز: بورس ارز مکانی است که مردم و شرکت‌ها، ارزهای مختلفی مانند دلار یا یورو را می‌توانند تبادل کنند. این تبادل ممکن است در یک مکان فیزیکی مانند یک ساختمان بورس یا از طریق اینترنت انجام شود. در بورس ارز، قیمت‌ها براساس عوامل مختلفی از جمله وضعیت اقتصادی کشورها تعیین می‌شود.

بک‌تست (BACK TEST): بک‌تست عبارت است از ارزیابی میزان موفقیت و شکست یک استراتژی خاص در بازه زمانی محدود (مثلاً یک‌ساله)، که با بررسی نتایج معاملات فرضی در نوسانات گذشته بازار به‌دست می‌آید. در مقابل بک‌تست، فوروارد تست (Forward Test) وجود دارد و از سنجش میزان موفقیت و شکست یک استراتژی خاص از نتایج معاملات واقعی در نوسانات جاری بازار حاصل می‌شود.

برتری معاملاتی (EDGE): به زبان معاملات، اصطلاح "برتری معاملاتی" یا "edge" به مزیت یا تفاوتی که یک سرمایه‌گذار یا معامله‌گر نسبت به دیگران دارد گفته می‌شود. برتری معاملاتی یا مزیت آماری به معامله‌گر کمک می‌کند تا سودآوری بیشتری در بازار مالی کسب کند و به مزیت‌هایی از جمله دانش تخصصی، تحلیل تکنیکی و بنیادی، دسترسی به اطلاعات منحصربه‌فرد، تجربه معاملاتی، استفاده از الگوریتم‌های محاسباتی پیشرفته و غیره اشاره دارد. به‌طورکلی، هرچه معامله‌گر در یک زمینه خاص دانش و تخصص بیشتری بتواند کسب کند و از این دانش برای ایجاد مزیت رقابتی در بازار استفاده کند، "edge" قوی‌تر و احتمال موفقیت بالاتری دارد.

برند: از لحاظ معنا، برند به شناخت یا شهرت یک محصول، خدمات، شرکت یا هر نوع موجودیت تجاری دیگر اشاره دارد. اما در مفهوم تجاری و بازاریابی، برند به مجموعه ویژگی‌های منحصربه‌فرد، هویت و ارزش‌های یک محصول یا خدمات اشاره دارد که آن را از سایر محصولات یا خدمات مشابه تمایز می‌دهد. برند اغلب با نام تجاری یک شرکت یا محصول ارتباط دارد، اما بیشتر از این است؛ در واقع احساسات، تجربیات و تصویر عمومی که مردم درباره آن برند دارند را نیز در برمی‌گیرد.

بازار گاوی: بازار گاوی به وضعیتی در بازار مالی اطلاق می‌شود که در آن قیمت‌ها به شدت افزایش می‌یابند و روند صعودی، قوی و پیوسته است. این بازار نشان‌دهنده انبوه خریداران و نبود فروشندگان است. بازار گاوی ممکن است به‌عنوان یک فرصت سرمایه‌گذاری برای افرادی که در زمینه خرید دارایی‌ها فعال هستند، مورد توجه قرار بگیرد. اما درعین‌حال، این وضعیت نیز حاکی از خطراتی مانند افزایش بی‌رویه قیمت‌ها و ایجاد حباب‌های قیمتی است.حباب قیمتی ممکن است منجر به نوسانات نامعقول و سقوط‌های ناگهانی در آینده شود.

بازار خرسی: بازار خرسی وضعیتی است که در آن قیمت‌ها به شدت کاهش می‌یابد و روند نزولی قوی حاکم است. در این وضعیت، بازار تحت‌تاثیر فروشندگان قوی و نبود خریداران قرار دارد. در بازار خرسی معامله‌گران انتظار دارند که قیمت‌ها همچنان کاهش یابند. این وضعیت یک فرصت سودآور برای کسانی است که علاقه‌مند به خرید در قیمت پایین هستند. اما برای سایر افراد و سرمایه‌گذاران ممکن است موجب افت سرمایه و ضرر شدید شود.

پ

پلتفرم معاملاتی: پلتفرم معاملاتی، یک نرم‌افزار یا وب‌سایت است که به افراد اجازه می‌دهد تا در بازارهای مالی از جمله بورس، فارکس و رمزارزها معامله کنند. این پلتفرم‌ها ابزارها و امکانات مختلفی مثل نمایش قیمت‌ها و نمودارها، اطلاعات بازار، مدیریت حساب و ابزارهای تحلیلی برای انجام معاملات ارائه می‌دهند. پلتفرم‌های معاملاتی از طریق کامپیوتر، نرم‌افزارهای قابل دانلود، وب‌سایت‌ها و حتی اپلیکیشن‌های موبایل قابل دسترس هستند.

پرتفوی: پرتفوی یا سبد معاملاتی به مجموعه‌ای از معاملات یک سرمایه‌گذار یا معامله‌گر در بازارهای مالی اطلاق می‌شود. پرتفوی می‌تواند شامل معاملات ارزها، سهام، اوراق بدهی، کالاها، رمزارزها و سایر دارایی‌های مالی باشد. هدف از ایجاد پرتفوی معاملاتی، کنترل ریسک، دست‌یابی به سود و بهبود عملکرد است.

پذیره‌نویسی: پذیره‌نویسی به فرآیند جمع‌آوری سرمایه از سرمایه‌گذاران برای یک پروژه، شرکت یا سازمان مشخص اشاره دارد. این فرآیند معمولاً به منظور تأمین مالی برای توسعه یک پروژه یا کسب‌وکار جدید انجام می‌شود. پذیره‌نویسی ممکن است از طریق فروش اوراق بهادار، صدور سهام، جذب وام یا هم‌زمان از ترکیبی از این روش‌ها صورت بگیرد. افراد یا شرکت‌هایی که در فرآیند پذیره‌نویسی شرکت می‌کنند، ممکن است در ازای سرمایه‌گذاری خود، سهام یا اوراق بهادار دریافت کنند یا به عنوان بدهکاران شرکت اعتبار اعطا کنند.

P/E (نسبت قیمت به سود): نسبت قیمت به سود (Price to Earnings Ratio)، یکی از معیارهای مهم و پرکاربرد در تحلیل مالی است. این نسبت برای ارزیابی قیمت تجاری یک سهم استفاده می‌شود. P/E نشان می‌دهد که قیمت فعلی چند برابر سود یک سهم، در یک دوره زمانی خاص است. به‌طور معمول، یک P/E بالاتر نشان‌دهنده قیمت بالای سهم نسبت به سود آن است. این نسبت ممکن است نشانگر زیاد شدن انتظارات بازار باشد. از طرف دیگر، یک P/E پایین‌تر نشان دهنده قیمت پایین‌تر سهم نسبت به سود آن و ممکن است نشانگر ارزش سرمایه‌ای مقرون به صرفه‌تر باشد. این معیار به سرمایه‌گذاران کمک می‌کند تا سهامی را که به نسبت ارزشمندتر به نظر می‌رسند را انتخاب کنند.

پیپ: پیپ مخفف درصد در نقطه یا Percentage in Point است که معمولا با PIP نشان داده می‌شود. پیپ معمولاً به‌عنوان یک واحد اندازه‌گیری در بازارهای مالی (به‌خصوص در بازار فارکس) مورد استفاده قرار می‌گیرد. یک پیپ کوچک‌ترین تغییر قیمتی است که ممکن است در قیمت یک جفت ارز رخ دهد. ارزها معمولاً با دقت تا چهار رقم اعشار گفته می‌شوند. بنابراین، یک پیپ معمولاً برابر با یک ده هزارم از یک اعشار است.

پوینت: در بازار فارکس، "پوینت" معمولاً به‌عنوان کوچک‌ترین واحد از تغییر قیمت ارزها استفاده می‌شود. این واحد معمولاً بسیار کوچک است و برای اندازه‌گیری تغییرات کوچک قیمت استفاده می‌شود. به‌طورکلی، یک پوینت معادل با کمترین جابه‌جایی در قیمت یک جفت ارز است؛ یعنی برابر با یک صد هزارم اعشار است. هر ده پوینت معادل با یک پیپ است.

پیروی از روند: پیروی از روند یک استراتژی معاملاتی مبتنی بر این ایده است که تا زمانی در بازار می‌مانیم که بازار به حرکت خود ادامه می‌دهد. در این استراتژی با صعود قیمت، معامله خرید و با نزول آن، معامله فروش انجام می‌شود.

پولبک: اصطلاح "پولبک" یا "بوسه خداحافظی" در معاملات مالی به مفهوم بازگشت به حالت اولیه اشاره دارد. هنگامی‌که بازار از یک سطح عبور کند، در بیشتر مواقع تمایل به بازگشت مجدد به آن سطح را دارد. برگشت مجدد قیمت و کندل‌ها به این سطح شکسته‌شده پولبک نامیده می‌شود. لازم به ذکر است که هر برگشتی به سطوح شکسته‌شده، نیازمند شروط خاصی است تا پولبک نامیده شود. یکی از ویژگی‌های‌ مهم پولبک این است که نمودار قیمتی پس از تکمیل پولبک، دوباره به مسیر اصلی خود باز می‌گردد.

پیش‌گشایش: پیش‌گشایش معمولاً یک مدت زمان کوتاه پیش از شروع معاملات اصلی است. قیمت‌ها به‌طور رسمی در این بازه زمانی تعیین نمی‌شوند و پس از پایان این بازه، با توجه به عرضه و تقاضا تغییر می‌کنند. زمان پیش‌گشایش به سرمایه‌گذاران این امکان را می‌دهد تا سفارشات خود را قبل از شروع معاملات روزانه ثبت کنند و آماده شروع معاملات اصلی شوند.

ت

تحلیل تکنیکال: تحلیل تکنیکال از طریق بررسی الگوها، نمودارها و شاخص‌های تکنیکی، سعی در پیش‌بینی جهت حرکت قیمت‌ها دارد. این روش براساس تاریخچه قیمت‌ها، حجم معاملات و الگوهایی که ایجاد می‌شود، آینده بازار را پیش‌بینی می‌کند. معمولاً معامله‌گران و سرمایه‌گذاران از این روش برای اتخاذ تصمیمات سرمایه‌گذاری خود استفاده می‌کنند.

تحلیل بنیادی: تحلیل بنیادی از روش‌های تحلیل بازار است. در این روش، اطلاعات مربوط به شرکت‌ها، اقتصاد کلان، صنایع و عوامل سیاسی و اجتماعی بررسی شده و درنهایت، به تحلیل و پیش‌بینی رفتار بازار پرداخته می‌شود. تحلیل بنیادی بر این اعتقاد استوار است که ارزش واقعی یک شرکت یا اوراق بهادار، بر پایه عوامل بنیادی آنها است. درنتیجه با تحلیل این عوامل می‌توان به تصمیمات سرمایه‌گذاری منطقی‌تری دست یافت.

تابلوخوانی: تابلوخوانی در بازار بورس به معنی نمایش دادن عرضه و تقاضا برای سهم‌های مختلف است. این نمایش، اطلاعاتی ارزشمند درباره بازار فراهم می‌کند. به‌طوری‌که معامله‌گران می‌توانند به سرعت متوجه شوند که چه تعداد سهم به چه قیمتی و به چه میزانی در دسترس است. این اطلاعات تاثیر به‌سزایی در تصمیمات معاملاتی سرمایه‌گذاران دارد.

تیک: مفهوم "تیک" به مقدار کوچکی از تغییر قیمت دارایی یا نماد معاملاتی اشاره دارد. این تغییر ممکن است به‌صورت مقدار یا درصد اتفاق بیافتد. اما معمولاً به صورت مقدار است. تیک‌ها مهمترین واحد اندازه‌گیری تغییرات قیمت در بازار مالی هستند که معمولاً به‌صورت گرافیکی در سمت راست نمودارهای قیمت نمایش داده می‌شود.

تخته‌بندی: استراتژی تخته‌بندی یک روش سرمایه‌گذاری است که در آن، سرمایه‌گذار سرمایه‌اش را بین دارایی‌های مختلف مانند سهام، اوراق قرضه، طلا، املاک و مستغلات و سایر ابزارهای مالی توزیع می‌کند تا ریسک سرمایه‌گذاری خود را کاهش دهد. در واقع سرمایه‌گذار این کار را براساس اهداف، سطح ریسک و زمان‌بندی سرمایه‌گذاری خود انجام می‌دهد.

تحلیل تکنوفاند: تحلیل تکنوفاند یک روش تحلیل است که تحلیل تکنیکال و تحلیل بنیادی را در بر می‌گیرد. در این روش، علاوه‌بر استفاده از نمودارهای تکنیکی، اطلاعات بنیادی نیز بررسی می‌شود تا تصمیمات معاملاتی بهتر و موفق‌تری اتخاذ شود.

تورم: تورم به معنای افزایش پیوسته و مداوم قیمت در اقتصاد است. این افزایش‌ در سطح قیمت‌ها و کاهش ارزش پول ملی یک کشور یا منطقه رخ می‌دهد. در این فرآیند، هر واحد پول ارزش کمی دارد و مردم برای خرید کالاها و خدمات باید پول بیشتری بپردازند. این موضوع می‌تواند به کاهش توان خرید مردم، کاهش سرمایه‌گذاری، کاهش ارزش پس‌انداز‌ها و درنهایت به مشکلات اقتصادی و اجتماعی دیگر منجر شود. از جمله علت‌های تورم می‌توان به افزایش تقاضا، کاهش تولید، افزایش هزینه‌های تولید اشاره کرد.

تورم رکودی: تورم رکودی به وضعیتی اشاره دارد که با افزایش سطح قیمت‌ها همراه است، اما درعین‌حال فعالیت‌های اقتصادی کاهش می‌یابد و رکود اقتصادی نیز رخ می‌دهد. به عبارت دیگر، در این حالت، با افزایش سطح قیمت‌ها و کاهش تولید و اشتغال، هر واحد پول ارزش کمتری دارد و افراد برای خرید کالاها و خدمات باید پول بیشتری بپردازند. اما به دلیل کاهش درآمد و امکانات مالی، ممکن است توان خرید نداشته باشند.

ترازنامه: ترازنامه یک سند مالی است که اطلاعاتی درباره دارایی‌ها، بدهی‌ها و حقوق صاحبان سهام یک شرکت را نشان می‌دهد. به بیانی، ترازنامه به ما نشان می‌دهد که یک شرکت چقدر دارایی (مانند پول نقد، ماشین‌آلات و موجودی) و چقدر بدهی‌ (مانند وام‌ها و بدهی‌های پرداخت‌نشده) دارد. همچنین، میزان حقوق صاحبان سهام (سودهایی که بعد از کسر هزینه‌ها به آن‌ها تعلق می‌گیرد) چقدر است. این اطلاعات به ما کمک می‌کند تا متوجه موقعیت مالی یک شرکت در یک زمان خاص شویم.

تقارن فیبوناچی: تقارن فیبوناچی یک الگوی تکنیکی است و زمانی رخ می‌دهد که یک حرکت قیمتی در بازار به اندازه مساوی از واحد فیبوناچی معکوس می‌شود. این الگو معمولاً با استفاده از ابزارهای فیبوناچی مورد بررسی قرار می‌گیرد و در نمودارهای قیمتی مختلف قابل مشاهده است.

ج

جفت ارز: جفت ارز به دو واحد پول مختلف اشاره دارد که در بازار ارز به‌صورت هم‌زمان با یکدیگر معامله می‌شوند. یک جفت ارز شامل دو ارز اصلی است که نسبت قیمت آن‌ها به یکدیگر را مشخص می‌کند. برای مثال، جفت ارز EUR/USD به معنی نسبت قیمت یورو به دلار است که EUR نشان‌دهنده یورو و USD نشان‌دهنده دلار است.

ح

حجم معاملات: حجم معاملات به تعداد دارایی‌هایی که در یک بازار در یک بازه زمانی خاص معامله می‌شوند، اشاره دارد. حجم می‌تواند نشان‌دهنده فعالیت بازار و علاقه‌مندی سرمایه‌گذاران باشد.

حجم مشکوک: حجم مشکوک در بورس به حجمی از معاملات گفته می‌شود که به‌نظر می‌رسد با حالت‌های عادی بازار هم‌خوانی ندارد یا به‌صورت غیرمعمول افزایش یافته است. این معاملات می‌توانند نشانگر وقوع فعالیت‌های ناهنجار، نامناسب یا حتی غیرقانونی باشند. به‌طور مثال، حجم مشکوک ممکن است ناشی از تلاش برای تأثیرگذاری بر قیمت یک سهم باشد و باعث ایجاد نوسانات غیرمعمول در بازار شود که درنهایت، فعالان بازار را به طبقه‌بندی‌های نادرست و تصمیم‌گیری‌های غیرعقلانی ترغیب کند.

حد سود: حد سود (Take Profit)، یک سطح قیمت است که معامله‌گران تعیین می‌کنند و زمانی‌که قیمت به آن سطح می‌رسد، معامله در سود بسته می‌شود. حد سود به معامله‌گران کمک می‌کند تا معاملات خود را مدیریت کرده و از سود خود حفاظت کنند.

حد ضرر: حد ضرر (Stop Loss) نقطه‌ای است که معامله‌گر از پیش آن را تعیین می‌کند تا زمانی‌که قیمت دارایی به آن نقطه برسد، معامله به‌طور خودکار بسته شود و از ضرر بیشتر جلوگیری کند.

حمایت روند: حمایت روند سطحی در نمودار است که قیمت به‌طور مکرر از آن بالا می‌رود و نشان‌دهنده حد پایین یا حد حمایتی برای روند است.

حباب قیمتی: حباب قیمتی نوعی افزایش ناگهانی و غیرمعمول در قیمت یک دارایی است؛ یعنی، قیمت‌ به‌طور قابل‌توجهی افزایش می‌یابد و سپس، با توجه به عدم پشتوانه‌ کافی و واقعیت‌های اقتصادی، به‌طور ناگهانی و به‌شدت اصلاح می‌شود. این پدیده ممکن است به دلیل آشفتگی، شایعات یا افزایش ناگهانی درخواست خرید باشد. حباب قیمتی در بازارهای مالی، بازارهای املاک، بازارهای ارز و غیره ایجاد می‌شود.

حق تقدم: گواهی حق تقدم یک مدرک است که نشان می‌دهد فرد یا شرکت حق تقدم برای خرید یا فروش دارایی مشخصی در یک زمان و مکان خاص را دارد. این گواهی ممکن است به‌عنوان اثباتی از حق تقدم در معاملات با دارایی مورد نظر، مانند سهام یا اوراق بهادار، استفاده شود. این مدرک معمولاً در قالب یک قرارداد یا سند رسمی صادر می‌شود و شرایط و مقررات مربوط به حق تقدم را مشخص می‌کند.

حجم مبنا: حجم مبنا در بازار سرمایه به میزان معاملات یا تعداد دارایی‌های معامله‌شده در یک بازار خاص در یک بازه زمانی مشخص اشاره دارد. این میزان معمولاً به‌عنوان معیاری برای اندازه‌گیری فعالیت بازار و نوسانات قیمت استفاده می‌شود. حجم مبنا می‌تواند به‌صورت روزانه، هفتگی، ماهانه یا سالیانه محاسبه شود و برای ارزیابی فعالیت بازار، تحلیل‌های تکنیکال و بنیادی مورد استفاده قرار می‌گیرد.

خ

خط حمایتی: خط حمایتی نشان‌دهنده سطحی است که قیمت دارایی نمی‌تواند پایین‌تر از آن برود. وقتی قیمت به خط حمایتی می‌رسد، احتمال صعود وجود دارد. این خط معمولاً با توجه به نقاط بازگشتی یا الگوهای نموداری مشخص می‌شود و به‌عنوان یک نقطه مهم برای تصمیم‌گیری درمورد ورود یا خروج از بازار استفاده می‌شود.

خط مقاومتی: خط مقاومتی نشان‌دهنده سطحی است که قیمت دارایی نمی‌تواند از آن بالاتر برود. هنگامی‌که قیمت به خط مقاومتی می‌رسد، احتمال ریزش قیمت وجود دارد. این خط معمولاً با توجه به نقاط بازگشتی یا الگوهای نموداری مشخص می‌شود و به‌عنوان یک نقطه مهم برای تصمیمات معاملاتی استفاده می‌شود.

د

درصد شناوری سهم: درصد شناوری یک سهم بیان‌گر نسبت سهام شناور یا عمومی یک شرکت به کل سهام آن شرکت است. به عبارت دیگر، این درصد نشان‌دهنده قسمتی از سرمایه شرکت است که به‌صورت سهام در بازار عرضه شده است. درصد شناوری معیار مهمی در تجزیه و تحلیل مالی محسوب می‌شود؛ زیرا نشان می‌دهد که چه میزان از سرمایه یک شرکت در بازار سرمایه قرار دارد و چقدر از مالکیت شرکت در اختیار عموم سرمایه‌گذاران است.

دامنه نوسان: دامنه نوسان به تفاوت میان حداکثر و حداقل قیمت یک دارایی در بازه زمانی خاص اشاره دارد. برای محاسبه، قیمت بالا و پایین‌ دارایی در طول یک دوره زمانی مشخص می‌شود و تفاوت بین این دو قیمت به‌عنوان دامنه نوسان اعلام می‌شود. دامنه نوسان معیار مهمی برای ارزیابی وضعیت و پایداری بازار است؛ زیرا نشان می‌دهد که قیمت یک دارایی چقدر در طول زمان تغییر می‌کند.

دیده‌بان (MARKET WATCH): دیده‌بان بورس، نرم‌افزار یا سامانه‌ای است که با استفاده از آن می‌توان بازار بورس را نظارت کرد. این سیستم به دنبال هرگونه فعالیت و عملکرد نمادها در بازار می‌گردد؛ مثل وضعیت سهام‌ها در صنایع مختلف، صف‌های خریدوفروش، حجم زیاد معاملات و تغییرات ناگهانی در قیمت. هدف آن، رصد کامل بازار در هر وضعیت و کمک به معامله‌گران برای کنترل و مدیریت بهتر است.

ر

ریسک: اختلاف نرخ بازده تحقق‌یافته و نرخ بازده مورد انتظار را ریسک گوییم. بازده بالاتر، اغلب ریسک بالاتری به همراه دارد. ریسک به انواع مختلفی از ضررهای مالی اشاره دارد؛ از جمله افت قیمت دارایی، نوسانات بازار، عدم پرداخت بدهی‌ها و غیره. معامله‌گران معمولاً ریسک‌های مالی را با استفاده از ابزارهای متنوعی مانند تحلیل ریسک، اوراق بهادار متنوع و استفاده از مدیریت ریسک کنترل می‌کنند.

ریسک قیمت: ریسک قیمت، نزول قیمت یک دارایی و به خطر افتادن سبد سرمایه‌گذاری را نشان می‌دهد. این ریسک ناشی از تغییرات مختلفی است که ممکن است باعث کاهش قیمت دارایی شود؛ از جمله تغییرات در عرضه و تقاضا، شرایط اقتصادی، رویداد‌ها و اخبار، تغییرات در روند بازار و غیره.

ریسک نقدشوندگی: نقدشوندگی به سرعت تبدیل سرمایه‌گذاری‌ها یا دارایی‌ها به وجوه نقد با کمترین هزینه و کوتاه‌ترین زمان اشاره دارد. فقدان نقدشوندگی که از آن به‌عنوان ریسک نقدشوندگی یاد می‌شود، می‌تواند تاثیر منفی بر ارزش سهام بگذارد.

روند صعودی: روند صعودی حالتی از بازار است که در آن، قیمت‌ها به‌طور متوسط ​​به مرور زمان به سمت بالا حرکت می‌کنند. در نمودار قیمت، نقاط قله به نقاط قله بالاتر افزایش می‌یابد. این وضعیت معمولاً با افزایش حجم معاملات و افزایش اعتماد سرمایه‌گذاران همراه است.

روند نزولی: روند نزولی وضعیتی در بازار است که قیمت یک دارایی یا ارزش بازار به‌طور متوسط ​​به مرور زمان به سمت پایین حرکت می‌کند و کاهش می‌یابد. در نمودار، قیمت از نقاط کف به نقاط کف پایین‌تر کاهش می‌یابد. این وضعیت معمولاً با کاهش حجم معاملات و کاهش اعتماد سرمایه‌گذاران همراه است. 

رکود: رکود به معنای کاهش فعالیت اقتصادی، کاهش تولید و درآمد، افزایش نرخ بیکاری و کاهش قیمت‌ها در بازار است. این پدیده معمولاً با کاهش رشد اقتصادی و افت فعالیت‌های اقتصادی در یک کشور یا منطقه همراه است. رکود می‌تواند به دلایل مختلفی از جمله کاهش تقاضا، کاهش سرمایه‌گذاری، افزایش نرخ بیکاری، نوسانات در بازارهای مالی، مشکلات سیاسی، افت تولید، محدودیت‌های مالیاتی و ... اتفاق بیافتد.

رکود هزینه: رکود هزینه به وضعیتی گفته می‌شود، که هزینه‌ها در اقتصاد افزایش می‌یابند. اما در عین حال تولید و درآمد کاهش می‌یابد. به عبارت دیگر، در این وضعیت، افزایش هزینه‌های تولیدی باعث کاهش تولید و درآمد می‌شود، که می‌تواند منجر به کاهش فعالیت‌های اقتصادی، افزایش بیکاری و کاهش رشد اقتصادی شود. این وضعیت ممکن است به دلایل مختلفی از جمله افزایش قیمت مواد اولیه، افزایش هزینه‌های نیروی کار، افزایش بیش از حد واردات، افزایش قیمت اجاره و ... رخ دهد.

ریسک سیستماتیک: ریسک سیستماتیک یا ریسک بازاری، نوعی از ریسک است که ناشی از عوامل سیستماتیک یا عمومی است که بر تمامی دارایی‌ها در بازار مالی تأثیر می‌گذارد. این عوامل شامل تغییرات در شرایط اقتصادی، سیاست‌های دولتی، رویدادهای جهانی مانند بحران‌های سیاسی یا اقتصادی، تغییرات نرخ بهره، وضعیت بازار کار و سایر عوامل مشابه است. ریسک سیستماتیک، فقط با تنوع پذیری در دارایی ها کاهش نمی یابد. بلکه به‌طور معمول با راه‌های دیگری مانند تنظیمات سرمایه‌گذاری یا استفاده از ابزارهای مشتقه مدیریت می‌شود.

ریسک غیرسیستماتیک: ریسک غیرسیستماتیک یا ریسک ویژه، نوعی از ریسک است که به طور خاص بر یک دارایی یا گروهی از دارایی‌ها تأثیر می‌گذارد.این نوع ریسک، به عوامل خاصی مانند عملکرد شرکت، مدیریت، رقابت در صنعت، و مشکلات مالی یا عملیاتی مربوط است. این نوع ریسک می‌تواند به طور نسبی با تنوع‌پذیری در دارایی‌ها مدیریت شود؛ به عبارت دیگر، با سرمایه‌گذاری در دارایی‌های مختلف و متنوع می توان این ریسک را کاهش داد.

ز

زیگزاگ فیبوناچی: الگوی زیگزاگ فیبوناچی از نسبت‌های فیبوناچی و ترکیبی از حرکت‌های صعودی و نزولی بهره می‌برد تا الگویی زیگزاگی ایجاد کند. این الگو به‌عنوان یک الگوی معاملاتی برای تعیین نقاط ورود یا خروج از معاملات استفاده می‌شود و می‌تواند به‌عنوان یک ابزار مفید برای پیش‌بینی حرکت‌های آینده قیمت در بازار مالی مورد استفاده قرار بگیرد.

س

سهام‌دار عمده: سهام‌داران عمده، اشخاص یا شرکت‌هایی هستند که دارای تعداد زیادی از سهام یک شرکت یا شرکت‌های مختلف در بازار سرمایه هستند.به‌طور معمول این افراد یا شرکت‌ها توانایی بالایی در تصمیم‌گیری مربوط به شرکت‌هایی که سهام‌دار آنها هستند، دارند و می‌توانند تأثیر زیادی بر روند قیمت‌گذاری سهام داشته باشند.

سرمایه (EQUITY): "Equity" در بازار مالی، به معنای موجودی کل یک سرمایه‌گذار در حساب خود است. این مفهوم نشان‌دهنده ارزش کل دارایی‌های یک سرمایه‌گذار در بازار مالی، در زمان مشخص است. اگر معاملات باز حساب، در سود باشند، سرمایه (EQUITY) بالاتر می‌رود، اما اگر زیان معاملات بیشتر شود، سرمایه (EQUITY) کاهش می‌یابد.

سهام شناور/ آزاد: سهام شناور، به سهامی گفته می‌شود که به آسانی قابل خرید و فروش در بازار سرمایه هستند. به عبارتی دیگر، در دسترس عموم سرمایه‌گذاران قرار دارند. این سهام معمولاً در بورس‌ها و بازارهای مالی عمومی معامله می‌شوند.

سفارشات آنی: سفارشات آنی بازار به سفارشاتی گفته می‌شود، که به سرعت و فوری اجرا می‌شوند. این نوع سفارشات به عنوان سفارشات بازاری هم شناخته می‌شوند. زیرا قیمت اجرا برابر با بهترین قیمت در دسترس در بازار، در زمان ارسال سفارش است. وقتی یک سفارش آنی بازار ارسال می‌شود، سیستم معاملاتی فورا این سفارش را با بهترین قیمت موجود در بازار اجرا می‌کند. بدون انتظار برای تأیید یا رد سفارش توسط فردی دیگر.

سفارشات شرطی (LIMITED ORDERS): سفارشات محدود (Limit Orders)، سفارشی است که در آن سرمایه‌گذار قیمت محدودی را برای خرید یا فروش دارایی مشخص می‌کند. به عبارت دیگر، سرمایه‌گذار مشخص می‌کند که فقط زمانی مایل به خرید یا فروش است که قیمت دارایی به یک مقدار خاص (مشخص شده توسط سرمایه‌گذار) برسد یا بیشتر/کمتر از آن شود.

سامانه معاملاتی: سامانه معاملاتی یک نرم‌افزار یا سیستم آنلاین است. این سامانه، به افراد امکان معامله در بازار سرمایه را فراهم می‌کند. این سامانه‌ها به سرمایه‌گذاران امکان می‌دهند تا از طریق کامپیوترها، تلفن همراه یا دستگاه‌های دیگر به انجام معاملات بر روی سهام، اوراق بهادار، ارزهای خارجی و دیگر ابزارهای مالی بپردازند. این سامانه‌ها ممکن است به عنوان پلتفرم‌های معاملاتی آنلاین، سیستم‌های معاملات الکترونیکی (trading system electronic)، یا به اختصار، نرم‌افزارهای معاملاتی نیز شناخته شوند. این ابزارها برای سرمایه‌گذاران حرفه‌ای و عمومی اهمیت زیادی دارند. زیرا امکان دسترسی آسان و سریع به بازار سرمایه را فراهم می‌کنند.

سفته باز: معامله گری است که در هنگام داد و ستد ریسک هنگفتی می‌کند. این معامله گران به امید کسب سود بالا، به داد و ستد ابزارهایی مانند مشتقات، کالاها، اوراق قرضه، سهام و ارز، با ریسک بالا می‌پردازد. سفته بازان معمولا سعی می‌کنند با استفاده از تحلیل‌های فنی و اساسی، بهترین موقعیت‌های معاملاتی را پیدا کنند. درنهایت سود قابل توجهی را از معاملات خود بدست آورند.

سبد: سبد سرمایه‌گذاری، یک مجموعه از اوراق بهادار (مانند سهام، اوراق قرضه، یا دیگر ابزارهای سرمایه‌گذاری) است. سبدها به صورت یک مجموعه ترکیبی از این اوراق به صورت یک سرمایه‌گذاری جمعی مورد استفاده قرار می‌گیرد. این اوراق به همراه نسبت‌های مختلف معین شده‌اند تا به سرمایه‌گذاران اجازه دهند تا در یک معامله واحد، به صورت همزمان در چندین اوراق سرمایه‌گذاری کنند. سبد‌های سرمایه‌گذاری معمولا توسط صندوق‌های سرمایه‌گذاری تشکیل می‌شوند. این صندوق‌ها می‌توانند صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک (Mutual Funds) یا صندوق‌هایETF (Exchange-Traded Funds)  باشند. هدف اصلی از تشکیل سبد سرمایه‌گذاری، دستیابی به تنوع در سرمایه‌گذاری و کاهش ریسک‌های مرتبط با سرمایه‌گذاری در یک سهم یا ابزار مالی خاص است.

سبدگردانی: سبدگردانی، یک روش سرمایه‌گذاری است که در آن، سرمایه‌گذار یک مجموعه از اوراق بهادار یا دارایی‌ها را به صورت یکجا می‌خرد. این مجموعه از اوراق بهادار ممکن است شامل سهام، اوراق قرضه، سهام‌های قیمت‌گذاری شده (ETF)، سهامداری در صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک (Mutual Funds) و سایر ابزارهای مالی باشد. سبدگردانی می‌تواند به صورت دستی توسط سرمایه‌گذاران انجام شود. در این صورت سرمایه‌گذاران مجموعه‌ای از اوراق بهادار را به صورت مستقیم خریداری می‌کنند، یا به صورت خودکار توسط صندوق‌های سرمایه‌گذاری متنوع انجام می‌شود. در هر دو حالت، انتخاب دارایی‌ها بر اساس اهداف سرمایه‌گذاری، سطح ریسک قابل قبول و استراتژی سرمایه‌گذاری فردی انجام می‌شود.

سال مالی: سال مالی، یک دوره زمانی است که شرکت‌ها و سازمان‌ها برای گزارشگری مالی انتخاب می‌کنند. در این دوره، فعالیت‌های مالی شرکت یا سازمان بررسی و گزارش می‌شود. سال مالی معمولا با تاریخ اول هر سال شروع می‌شود و در تاریخ ۲۹ اسفند به اتمام می‌رسد. در این دوره، اطلاعات مالی مانند درآمد، هزینه‌ها، سود و زیان، وضعیت پولی و سرمایه‌گذاری‌ها گزارش می‌شود. این گزارش‌ها برای ارزیابی عملکرد مالی و تصمیم‌گیری‌های مدیریتی و سرمایه‌گذاری استفاده می‌شود.

سجام: سجام یا "سامانه جامع بورس اوراق بهادار"، سامانه‌ای است که توسط بورس اوراق بهادار برای انجام معاملات، ثبت سفارشات، انتقال دارایی‌ها و نظارت بر بازار مالی استفاده می‌شود. این سامانه به عنوان یک زیرساخت مهم در نظام مالی کشور عمل می‌کند و وظایف مختلفی از جمله ثبت و اجرای سفارشات ،نظارت و بازرسی، و انتقال دارایی ها انجام می‌دهد.

سوگیری اثر تمایلی: اثر تمايلي بيانگر ميل طبيعي به فروش سريع سهام برنده (سودآور) و نگهداشتن بيش ازاندازه سهام بازنده (ضررده) است. نكته مهم اين است كه بخش دوم اثر تمايلي ميتواند موجبات زيانهاي فراوانی را فراهم كند.

سوگیری لنگر انداختن: لنگر انداختن، بيانگر اين است كه اشخاص هنگام برآوردهای كمٌي، بي جهت تحت تأثير برآوردهاي قبلي يا اعداد و ارقام موجود در بيان مسئله قرار مي گيرند. 

سوگیری زیان گریزی: سوگیری زیان گریزی (Loss Aversion)، یک الگوی رفتاری است. در این الگو، افراد بیشتر از اینکه جذب سود شوند،نسبت به از دست دادن و افت کردن اموال خود نسبت به بدست آوردن سود، نگران تر هستند. یعنی افراد تمایل دارند که از روی ترس نسبت به از دست دادن، تصمیماتی گرفته و رفتار کنند که برای آنها باعث ایجاد ریسک کمتری باشد. حتی اگر این تصمیمات به موقعیت‌های سودآوری کمتری منجر شوند.

سوگیری تازه گرایی: سوگيري تازه گرايي باعث این است که افراد بيشتر از رويدادهاي گذشته به نحو بارزی، رويدادها و مشاهدات اخير را به ياد آورند و بر آنها تمركز كنند. یعنی سرمایه گذار اطلاعات وسيع تر را بررسی نمی کند. بلکه فقط بر اطلاعات تازه تمرکز دارد.

سوگیری شناختی: الگویی است که در قضاوت و استدلال انحراف ایجاد می کند و به موجب آن، نتیجه‌گیری‌هایی که درباره سایر افراد و موقعیت‌ها انجام می‌گیرد، ممکن است به شکلی غیرمنطقی صورت گیرند. افراد، «واقعیت اجتماعی ذهنی» شان را با مشاهده ورودی‌ها شکل می‌دهند. شکل‌گیری «واقعیت اجتماعی» یک فرد، رفتار وی در جامعه را دیکته می‌کند و نه ورودی‌های عینی او؛ بنابراین، سوگیری شناختی، درنهایت، ممکن است به تحریف ادراکی منجر شود که قضاوت نادرست، تفسیر غیرمنطقی یا بی‌خردی نامیده می‌شود.

سیستم انتظار مثبت: سیستم انتظار مثبت (Positive Expectancy System) در معاملات، یک روش یا سیستم معاملاتی است که انتظار مثبتی از آن داریم. به این معنی که به طولانی مدت، ما انتظار داریم که از این سیستم سودآوری کسب کنیم. این سیستم به معامله‌گر امکان می‌دهد تا با اطمینان بیشتری در بازار فعالیت کند.

سیستم انتظار منفی: در سیستم انتظار منفی (Negative Expectancy System)، معامله‌گر انتظار دارد که متوسط زیان معاملات بیشتر از متوسط سود معاملات باشد. به عبارت دیگر، در طول مدت زمان، معامله‌گران انتظار دارند که به طور کلی زیان بیشتری در معاملات خود تجربه کنند. این معامله‌گران ممکن است به دلیل عدم موفقیت در اجرای استراتژی‌ها یا برخوردهای مکرر با خطرات و زیان‌های بزرگ، به سیستم انتظار منفی مبتلا شوند.

سهام دار حقیقی: سهامدار حقیقی، شخصی است که سهام یک شرکت را به صورت مستقیم در اختیار دارد و به طور معمول از حقوق و مسئولیت‌های مرتبط با این سهام بهره‌مند است. به عبارت دیگر، او یک فرد فیزیکی است که به عنوان صاحب و مالک سهام یک شرکت محسوب می‌شود و حق اخذ سودها و مشارکت در تصمیم‌گیری‌های مربوط به شرکت را دارد. سهامداران حقیقی مالک زیر ۱ درصد سهام شرکت هستند.

سهام دار حقوقی: سهامدار حقوقی، یک شرکت، یک سازمان یا یک موسسه است. سهامدار حقوقی، سهام یک شرکت را در اختیار دارد. این شخص معمولا از حقوق و مسئولیت‌های مختلف نسبت به سهامداری خود استفاده می‌کند و ممکن است در تصمیم‌گیری‌های مربوط به شرکتی که سهام آن را دارند، نقش موثری داشته باشند. از دیدگاه درصدی، این سهامداران مالک بیشتر از ۱ درصد سهام شرکت هستند.

سود تقسیمی (DPS): سود تقسیمی یا DPS، به معنای "Dividends Per Share" است. این معیار نشان دهنده میزان سودی است که یک شرکت به ازای هر سهم سهام خود به سهامداران پرداخت می‌کند. DPS نشان می‌دهد که هر سهم از سود شرکت به چه میزان بین سهامداران تقسیم می‌شود.برای محاسبه DPS، معمولاً سود ناخالص شرکت بر تعداد کل سهام در دسترس (تعداد سهام عادی) تقسیم می‌شود. این میزان سود ممکن است در هر دوره مالی، مثلا در سال مالی، یا در دوره‌های مختلف محاسبه شود و به سهامداران به صورت دوره‌ای پرداخت شود.

سود هر سهم (EPS): سود هر سهم، میزان سودی است که هر سهم از سهام یک شرکت به دست می‌آورد. برای محاسبه، سود کل شرکت تقسیم بر تعداد کل سهام عادی در گردش می‌شود. این عدد نشان می‌دهد که هر سهم چقدر از سود شرکت به دست می‌آورد. به عنوان مثال، اگر شرکتی سود کل ۱۰۰ میلیون ریال داشته باشد و تعداد کل سهام عادی آن ۱۰ میلیون باشد، سود هر سهم برابر با ۱۰ ریال خواهد بود.

ش

شاخص داوجونز: شاخص داوجونز یا "داو" (Dow Jones Industrial Average) یکی از معروف‌ترین شاخص‌های بازار سرمایه در جهان است. این شاخص توسط شرکت داو جونز اندکس‌ها تأسیس شده است و اولین بار در سال ۱۸۹۶ منتشر شد. شاخص داو به عنوان یکی از معیارهای اصلی برای اندازه‌گیری عملکرد بازار سرمایه آمریکا شناخته می‌شود. این شاخص از ۳۰ شرکت بزرگ صنعتی آمریکا تشکیل شده است، که نمایانگر عملکرد بخش‌های مختلف اقتصادی است. بنابراین، داو جونز با نگاه به عملکرد این شرکت‌ها، تغییرات و روندهای اقتصادی را می‌سنجد. این شاخص از تغییرات قیمت سهام این ۳۰ شرکت برای محاسبه شاخص نهایی استفاده می‌کند.

شاخص هموزن: شاخص هموزن، یکی از شاخص‌های مالی است که برای اندازه‌گیری عملکرد بازار سرمایه استفاده می‌شود. این شاخص بر اساس وزن دار کردن سرمایه‌گذاری در هر یک از شرکت‌های موجود در بازار ایجاد می‌شود. به عبارت دیگر، شاخص هموزن اهمیت یکسانی به تمامی شرکت‌های موجود در بازار می‌دهد و تغییرات در قیمت سهام هر شرکت به میزان مشخصی بر تغییرات شاخص تأثیر می‌گذارد. شاخص هموزن تلاش می‌کند تا تأثیر هر شرکت در بازار را با توجه به اندازه آن شرکت و بدون توجه به ارزش سرمایه‌گذاری یا رتبه آن شرکت، متوازن کند.

شاخص فرابورس: شاخص فرابورس یا همان شاخص فرابورس ایران، شاخصی است که عملکرد بازار فرابورس ایران را نشان می‌دهد. فرابورس ایران یکی از اصلی‌ترین مراکز معاملات اوراق بهادار خارج از بورس در ایران است که معاملات اوراق بهادار شرکت‌های غیر بورسی، اوراق مشارکت و سایر ابزارهای مالی را فراهم می‌کند. شاخص فرابورس ایران معمولا توسط میانگین قیمت‌های این ابزارهای مالی محاسبه می‌شود. تغییرات این شاخص نشان دهنده عملکرد کلی بازار فرابورس و نوسانات قیمت اوراق بهادار و دیگر ابزارهای مالی در این بازار است.

شاخص کل بورس تهران: شاخص کل بورس تهران یا "شاخص TEDPIX" یکی از اصلی‌ترین شاخص‌های بازار سرمایه ایران است. TEDPIX مخفف عبارت "تهران‌بورس"، "بورس اوراق بهادار"، و "فرابورس ایران" است. این شاخص توسط بورس اوراق بهادار تهران ارائه می‌شود. همچنین عمده‌ترین شاخص بورس ایران محسوب می‌شود. شاخص TEDPIX یکی از ابزارهای اصلی برای اندازه‌گیری عملکرد بازار سرمایه ایران است. تحلیل تغییرات این شاخص می‌تواند به سرمایه‌گذاران و تحلیلگران کمک کند تا به فهم بهتری از وضعیت بازار سرمایه ایران برسند و تصمیمات مناسب‌تری بگیرند.

شکست قیمتی: شکست قیمت در واقع وقوع یک نوسان ناگهانی و ناخواسته قیمت در بازار مالی است. به عبارت ساده‌تر، زمانی که قیمت یک دارایی به شدت و به سرعت به سمت بالا یا پایین حرکت می‌کند و این حرکت ناگهانی باعث تغییرات قیمت شدید می‌شود، آن را شکست قیمت می‌نامند. این موقعیت ممکن است برای معامله‌گران با ریسک و سودآوری زیادی همراه باشد، اما معمولاً با فراهم آمدن فشارهای شدید بر قیمت، به وقوع می‌پیوندد.

ص

صندوق سرمایه گذاری: صندوق سرمایه‌گذاری مجموعه‌ای از دارایی‌های مالی است که توسط یک موسسه مالی مدیریت می‌شود و سرمایه‌گذاران می‌توانند در آن سرمایه‌گذاری کنند. این دارایی‌ها ممکن است شامل سهام، اوراق قرضه، اوراق بهادار دولتی یا سایر ابزارهای مالی باشند. هدف اصلی صندوق سرمایه‌گذاری جمع‌آوری سرمایه از سرمایه‌گذاران مختلف و سپس سرمایه‌گذاری در دارایی‌های مختلف بازار سرمایه با توجه به اهداف سرمایه‌گذاری مشتریان است.

صندوق سرمایه‌گذاری درآمد ثابت: صندوق سرمایه‌گذاری درآمد ثابت یک نوع سرمایه‌گذاری است که به دنبال کسب درآمد ثابت برای سرمایه‌گذاران است. این صندوق‌ها معمولا پول سرمایه‌گذاران را در اوراق بهاداری مانند بدهی‌های دولتی، بدهی‌های شرکتی یا سهام سرمایه‌گذاری می‌کنند تا سود ثابتی به سرمایه‌گذاران دهند. این گزینه مخصوص افرادی است که به دنبال درآمد منظم و مطمئن هستند.

صندوق سرمایه‌گذاری مشترک: صندوق سرمایه‌گذاری مشترک مانند جایی است که گروهی از افراد پولشان را با هم جمع می‌کنند و با این پول، سهام و دارایی‌های مختلفی را خریداری می‌کنند. این دارایی‌ها ممکن است شامل سهام شرکت‌ها، بدهی‌های دولتی یا شرکتی و دیگر اوراق بهادار باشند. مدیران، مسئول مدیریت این پول هستند. در نتیجه سعی می‌کنند با انتخاب دارایی‌های مناسب، به سرمایه‌گذاران سود بدهند. سرمایه‌گذاران در ازای پولی که واریز می‌کنند، واحد‌های سهم صندوق را دریافت می‌کنند و از سودهای حاصل از این دارایی‌ها به نسبت تعداد واحدهای سهمی که دارند، بهره‌مند می‌شوند.

صندوق سرمایه گذاری شاخصی: صندوق سرمایه‌گذاری شاخصی، یک نوع صندوق سرمایه‌گذاری است که سعی می‌کند عملکرد شاخص بازار سرمایه را تقلید کند. به عبارت ساده‌تر، این صندوق‌ها تلاش می‌کنند تا عملکرد یک شاخص خاص را با تغییرات قیمت دارایی‌هایی که در آن شاخص نمایانگر هستند، متناسب کنند. برای مثال، اگر یک صندوق سرمایه‌گذاری شاخصی به شاخص کل متصل باشد، مدیران آن صندوق سعی می‌کنند تا دارایی‌های صندوق را به گونه‌ای تغییر دهند که عملکرد آن با عملکرد شاخص کل همخوانی داشته باشد. به این ترتیب، سرمایه‌گذاران می‌توانند از عملکرد بازار بهره‌مند شوند بدون آنکه خودشان بخواهند انتخاب‌های مستقلی در مورد سهام خریداری کنند.

صندوق سرمایه گذاری قابل معاملهETF : ETF مخفف عبارت Exchange-Traded  به معنای "صندوق معامله‌شده در بورس" است.  این ابزارهای مالی مانند یک صندوق سرمایه‌گذاری عمل می‌کنند، اما در بازار بورس معامله می‌شوند و معمولا قیمت آنها در طول روز متغیر است.ETF‌ها دارای تنوعی از اوراق بهادار و دارایی‌های مالی می‌باشند و می‌توانند شامل سهام، اوراق قرضه، سکه‌های طلا، و دیگر دارایی‌های مالی باشند. یکی از مزیت‌های ETF‌ها این است که امکان معامله آنها در بازار بورس همانند سهام وجود دارد. بنابراین سرمایه‌گذاران می‌توانند آنها را به راحتی خرید و فروش کنند.

صندوق پوشش ریسک: صندوق پوشش ریسک (Risk Hedging Fund)، یک نوع صندوق سرمایه‌گذاری است که هدف آن کاهش ریسک‌های مرتبط با سرمایه‌گذاری در بازار مالی است. این صندوق‌ها از روش‌های مختلفی برای کاهش ریسک استفاده می‌کنند. از جمله استفاده از ابزارهای مشتقه مانند آپشن‌ها و فیوچرها، تنوع‌بخشی در دارایی‌های سرمایه‌گذاری، استفاده از تکنیک‌های هدجینگ و تعادل دارایی‌ها، و مدیریت فعال ریسک.

صندوق سهامی: صندوق سهامی، یک نوع صندوق سرمایه‌گذاری است که سرمایه‌گذاری خود را از طریق خرید سهام شرکت‌های موجود در بازار سهام انجام می‌دهد. این صندوق‌ها توسط موسسات مالی مدیریت می‌شوند و هدفشان جمع‌آوری سرمایه از سرمایه‌گذاران و سپس سرمایه‌گذاری در سهام شرکت‌ها با استراتژی‌های مختلف است. مدیران صندوق سهامی معمولا سعی می‌کنند تا سهام شرکت‌هایی را که بازدهی خوبی دارند، و پتانسیل رشد قابل توجهی دارند را انتخاب کنند. این صندوق‌ها ممکن است دارای استراتژی‌های مختلفی باشند، مانند سرمایه‌گذاری در شرکت‌های بزرگ، کوچک یا رشدی، یا سرمایه‌گذاری در صنایع خاص مانند تکنولوژی، بهداشت یا مصرفی.

ض

ضریب آلفا: ضریب آلفا، نشان‌دهنده‌ عملکرد یک سهم یا سرمایه‌گذاری نسبت به بازار است. اگر ضریب آلفا مثبت باشد، این نشان می‌دهد که سهم یا سرمایه‌گذاری بهتر از بازار عمل کرده و بازدهی بیشتری نسبت به متوسط بازار داشته است. اگر ضریب آلفا منفی باشد، این نشان‌دهنده‌ عملکرد پایین‌تر از بازار است. به زبان ساده‌تر، ضریب آلفا می‌گوید که آیا سرمایه‌گذاری شما بهتر یا بدتر از عملکرد متوسط بازار بوده است.

ضریب بتا: ضریب بتا، نشان می‌دهد که یک سهم چقدر به تغییرات بازار حساس است. اگر ضریب بتای یک سهم بزرگتر از ۱ باشد، به این معناست که در مقایسه با بازار، این سهم بیشتر از متوسط به تغییرات بازار واکنش نشان می‌دهد. اگر ضریب بتای سهم کمتر از ۱ باشد، این سهم کمتر از متوسط به تغییرات بازار واکنش نشان می‌دهد. در صورتی که ضریب بتا برابر با ۱ باشد، به این معناست که این سهم به اندازه متوسط به تغییرات بازار واکنش نشان می‌دهد.

ع

عرضه اولیه: عرضه اولیه، به عملیاتی اشاره دارد که یک شرکت اولین بار به منظور جمع‌آوری سرمایه عمومی اقدام می‌کند و سهام خود را به عنوان اوراق بهادار عرضه می‌کند. این فرایند به عنوان "ایپو" (IPO) هم شناخته می‌شود. در طول عملیات عرضه اولیه، شرکت صاحب سرمایه‌گذاری جمعی، سهام خود را برای فروش به عموم افراد و سرمایه‌گذاران مختلف می‌گذارد. بعد از عرضه اولیه، سهام این شرکت برای عموم قابل خرید و فروش در بازار سرمایه می‌شود. عرضه اولیه معمولا یک مرحله مهم در روند رشد و توسعه یک شرکت است. با فروش سهام خود، شرکت می‌تواند سرمایه لازم برای توسعه کسب و کار را جذب کند.

ف

فارکس: فارکس به معنای "Foreign Exchange" است، به اختصار به عنوان "Forex" شناخته می‌شود. بازار فارکس یا بازار ارز، بازاری است که در آن ارزهای مختلف جهان تبادل می‌شوند. در این بازار، شرکت‌ها، بانک‌ها، سرمایه‌گذاران، و حتی افراد عمومی ارزهای مختلف را برای تبادل و تجارت خرید و فروش می‌کنند. فارکس یک بازار بین‌بانکی بین‌المللی است که به صورت الکترونیکی انجام می‌شود و تبادل ارزها در آن بر اساس نرخ تبادل ارز است. این بازار به عنوان بزرگترین بازار مالی در جهان شناخته می‌شود و در طول روز پنج شنبه و برخی روزهای تعطیل همچون جمعه فعال است.

فری مارجین (FREE MARGIN): مارجین آزاد یا فری مارجین (Free Margin) در معاملات مالی، به مقدار سرمایه موجود در حساب معاملاتی یک سرمایه‌گذار اشاره دارد. مارجین آزاد یا فری مارجین، مقدار پولی است که شما می‌توانید برای انجام معاملات جدید در بازار مالی استفاده کنید. به عبارت دیگر، این مقدار نشان دهنده پول موجود در حساب شما است که هنوز برای استفاده در معاملات جدید در دسترس است.

فارکس فکتوری (FOREX FACTORY): فارکس فکتوری یک وب‌سایت است که اخبار و اطلاعات مربوط به بازارهای ارز و فارکس را ارائه می‌دهد. این اطلاعات شامل تحلیل‌ها، تقویم اقتصادی، و اخبار مرتبط با تجارت ارز است. با استفاده از این اطلاعات، سرمایه‌گذاران می‌توانند تصمیمات بهتری در مورد تجارت ارز و معاملات خود در فارکس بگیرند. دسترسی به این سایت از سایت FOREX FACTORY.COM امکان پذیر است.

فیبوناچی: الگوی فیبوناچی، یک الگوی تحلیلی است که بر اساس توالی اعداد فیبوناچی ایجاد شده است. این الگو در بازارهای مالی بسیار استفاده می‌شود. به ویژه در بازار فارکس و بازارهای سرمایه. در تحلیل تکنیکال، اعداد فیبوناچی به عنوان نسبت‌های فیبوناچی مورد استفاده قرار می‌گیرند. این نسبت‌ها برای پیدا کردن سطوح مقاومت و پشتیبانی در نمودارهای قیمتی استفاده می‌شوند. این سطوح، می‌توانند به عنوان سیگنال دهنده هایی برای ورود یا خروج از بازار مورد استفاده قرار گیرند.

فیبوناچی بازگشتی: الگوی فیبوناچی بازگشتی یک الگوی تحلیلی است که بر اساس نسبت‌های فیبوناچی و بازگشت به سطوح قبلی در نمودارهای قیمتی ساخته می‌شود. در این الگو، نسبت‌های فیبوناچی مانند 0.382، 0.618، 0.786 و... برای پیدا کردن سطوح مقاومت و حمایت در بازارهای مالی استفاده می‌شوند. در الگوی فیبوناچی بازگشتی، اگر یک نقطه قیمتی به یکی از نسبت‌های فیبوناچی (مانند 0.382 یا 0.618) برسد و سپس از آن نقطه به سمت دیگری حرکت کند، این به عنوان یک بازگشت نسبی به آن نسبت فیبوناچی شناخته می‌شود. به عبارت دیگر، قیمت به نسبتی از حد مقاومت یا حمایت می‌رسد، سپس به عقب برمی‌گردد و در ادامه مسیر حرکت می‌کند.

فیبوناچی انبساطی: الگوی فیبوناچی انبساطی یک الگوی تحلیلی است که بر اساس نسبت‌های فیبوناچی و انبساط به سمت سطوح جدید در نمودارهای قیمتی ساخته می‌شود. این الگو به ویژه در بازارهای مالی مورد استفاده قرار می‌گیرد. در الگوی فیبوناچی انبساطی، نسبت‌های فیبوناچی مانند 1.132،1.272، 1.618 و ... برای تعیین سطوح مقاومت و پشتیبانی در بازار مورد استفاده قرار می‌گیرند. با انبساط این نسبت‌ها به سمت سطوح جدید، سطوح مهم در بازار تعیین می‌شوند که می‌توانند به عنوان نقاط ورود و خروج به بازار مورد استفاده قرار گیرند.

فیبوناچی پروجکشن: فیبوناچی پروجکشن یا فیبو بازتابی، یک ابزار تحلیل تکنیکالی است که بر اساس نسبت‌های فیبوناچی برای پیش‌بینی سطوح قیمتی آینده استفاده می‌شود. این ابزار به تعیین سطوح مهم پشتیبانی و مقاومت در آینده کمک می‌کند. برای استفاده از فیبوناچی پروجکشن، ابتدا باید یک روند گذشته را تحلیل کرده و نقاط مهم پشتیبانی و مقاومت را تعیین کنید. سپس با استفاده از نسبت‌های فیبوناچی، سطوح ممکن پشتیبانی و مقاومت در آینده را تعیین کنید. در نهایت، با استفاده از آن‌ها می‌توانید به دنبال فرصت‌های تریدینگ و سرمایه‌گذاری در بازار بروید.

فیبو کمان: فیبوناچی کمان یکی از ابزارهای تحلیلی در تحلیل تکنیکالی است که بر اساس نسبت‌های فیبوناچی برای پیش‌بینی سطوح قیمتی آینده استفاده می‌شود. این ابزار معمولا بر روی نمودار قیمتی رسم می‌شود و می‌تواند به عنوان یک اشاره‌گر برای تحلیل و پیش‌بینی روند قیمتی در بازار مورد استفاده قرار گیرد. فیبوناچی کمان یک ابزار تحلیلی پیچیده‌تر از سایر الگوها و ابزارهای فیبوناچی است و نیازمند تجربه و آشنایی بیشتر با تحلیل تکنیکالی می‌باشد.

فیبوناچی بادبزن: یکی از ابزارهای تحلیلی در تحلیل فنی است. با استفاده از فیبوناچی بادبزن، می‌توانید به دنبال نقاط ورود و خروج به بازار بپردازید و روند قیمتی را پیش‌بینی کنید. این ابزار معمولا توسط تریدرها و سرمایه‌گذاران مورد استفاده قرار می‌گیرد و می‌تواند به عنوان یک ابزار تحلیلی مفید برای بهبود تحلیل و تصمیم‌گیری‌ها در بازارهای مالی استفاده شود.

فیلتر نویسی: فیلترنویسی بورس به معنای استفاده ازفیلترهایی برای انتخاب سهام برای سرمایه‌گذاری است. این فیلترها می‌توانند مواردی مانند قیمت سهام، حجم معاملات، نسبت سود به قیمت و سایر مشخصه‌های مالی و عملکردی باشند. با استفاده از فیلترنویسی بورس، سرمایه‌گذاران می‌توانند سهامی را که با معیارهای مورد نظرشان مطابقت دارد، انتخاب کنند و تصمیم‌گیری‌های خود را بر اساس آنها انجام دهند.

فیبوناچی کانال: فیبوناچی کانال یک الگوی تحلیلی در تحلیل تکنیکالی است، این ابزار، بر اساس نسبت‌های فیبوناچی برای تشکیل کانال‌های قیمتی در بازار استفاده می‌شود. این الگو با استفاده از خطوط فیبوناچی که بر اساس نقاط مهم در نمودار قیمتی ترسیم می‌شوند، ایجاد می‌شود. فیبوناچی کانال معمولا شامل دو خط موازی است که به عنوان خطوط مقاومت و حمایت شناخته می‌شوند. این خطوط می‌توانند به عنوان نقاط ورود و خروج به بازار مورد استفاده قرار گیرند. همچنین به عنوان نشانگرهایی برای پیش‌بینی روند قیمتی در آینده کاربرد دارند.

ق

قرارداد سلف: قرارداد سلف یک نوع توافقی است که برای خرید و فروش دارایی‌های مشخص در آینده در یک زمان و قیمت مشخص به انجام می‌رسد. این نوع توافق معمولا در بورس‌ها و بازارهای مالی انجام می‌شود و برای حفظ استقرار و پیش‌بینی قیمت‌ دارایی‌ها به کار می‌رود. قرارداد سلف به عنوان یک نوع قرارداد مستقل معامله شده و در آن طرفین متعهد و ملزم به خرید یا فروش یک دارایی خاص در آینده هستند. این قراردادها ممکن است برای دارایی‌های مختلفی مانند سهام، ارزها، کالاها و حتی نرخ های تعاملی مثل نرخ‌های ارز، نرخ‌های بهره و سایر مشتقات مالی انجام شود.

قرارداد آتی: قرارداد آتی یک نوع توافقی است که برای خرید و فروش دارایی‌ها در آینده به قیمت و زمان معین به انجام می‌رسد. این نوع توافق معمولا در بورس‌ها و بازارهای مالی انجام می‌شود و به منظور حفظ استقرار و پیش‌بینی قیمت‌های دارایی‌ها به کار می‌رود. در یک قرارداد آتی، دو طرف توافق می‌کنند که یک دارایی خاص را در زمان و قیمت مشخص در آینده خرید یا فروش کنند. این توافق معمولا با استفاده از مرجعیتی مشخص برای تعیین زمان و قیمت معامله انجام می‌شود. مانند قیمت حال و یا قیمت متوسط مشخصه های قبلی. یکی از ویژگی‌های مهم قراردادهای آتی، استفاده از مرجعیت است که در آن زمان و قیمت معامله برای دارایی مشخص معین می‌شود. این موارد به صورت دقیق و یا بر اساس فرمولهای مشخص تعیین می‌شوند.

قرارداد آپشن: آپشن (Option) یک نوع قرارداد مالی است که به سرمایه‌گذاران حق خرید یا فروش یک دارایی (مانند سهام یا ارز) را در یک زمان و قیمت مشخص در آینده می‌دهد. اما معامله گران اجبار به انجام آن عملیات را ندارند. آپشن‌ها به دو نوع تقسیم می‌شوند: آپشن خرید (Call Option) و آپشن فروش (Put Option). آپشن‌ها به سرمایه‌گذاران امکان می‌دهند که از تغییرات قیمت دارایی‌ها سود ببرند، بدون اینکه مستقیما آن دارایی‌ها را خریداری یا فروش کنند. این ابزار معمولا در بازارهای مالی برای مدیریت ریسک، حفظ سرمایه و کسب سود استفاده می‌شوند.

قرارداد آپشن خرید(CALL OPTION): قرارداد آپشن خرید (Call Option Contract)، یک نوع قرارداد مالی است که به سرمایه‌گذار حق (اما الزام نه) خرید یک دارایی خاص را در یک زمان و قیمت معین در آینده می‌دهد. این نوع قرارداد معمولا بین دو طرف، یک فرد یا شرکت که خریدار آپشن نامیده می‌شود، و یک فرد یا شرکت که فروشنده آپشن نامیده می‌شود، انعقاد می‌شود. اگر قیمت قرارداد در زمان انقضا بالاتر از قیمت تعیین شده باشد خریدار با استفاده از  قرارداد خود سود می برد. 

قرارداد آپشن فروش(PUT OPTION): قرارداد آپشن فروش (Put Option Contract)، یک نوع قرارداد مالی است که به سرمایه‌گذار حق (اما الزام نه) فروش یک دارایی خاص را در یک زمان و قیمت معین در آینده می‌دهد. در این قرارداد، خریدار آپشن اختیار دارد که دارایی را در تاریخ معینی به قیمت توافقی بفروشد، اما متعهد نیست که این کار را انجام دهد. اگر قیمت دارایی در زمان انقضای آپشن کمتر از قیمت توافقی باشد، خریدار می‌تواند از آپشن خود استفاده کند و سود ببرد.

قرارداد CFD: قراردادهای CFD مخفف عبارت "Contract for Difference" می‌باشند. این نوع قراردادها به عنوان یک ابزار مالی برای معامله در بازارهای مالی استفاده می‌شوند. در قراردادهای CFD، دو طرف (معمولا یک معامله‌گر و یک بروکر) برای تبادل تفاوت بین قیمت ورودی و قیمت خروجی یک دارایی مالی (مانند سهام، ارزها، کالاها، یا شاخص‌های مالی) متعهد می‌شوند. به عبارت دیگر، CFD یک قرارداد مشتقه است که قیمت آن تابعی از قیمت دارایی مرتبط است. یعنی شما می‌توانید به تفاوت قیمت دارایی معامله کنید بدون اینکه دارایی را واقعا بخرید یا بفروشید.

قیمت پایه: قیمت پایه در بورس به قیمتی گفته می‌شود که توسط سازمان برای محصولی مشخص تعیین می‌شود و در معاملات آن محصول به عنوان حداقل قیمت مجاز برای خرید و فروش در نظر گرفته می‌شود. این قیمت توسط سازمان مربوطه، معمولا بر اساس شرایط بازار و محصول مورد نظر، تعیین می‌شود. قیمت پایه برای جلوگیری از انحراف‌های نامطلوب در بازار و حفظ نظم و پایداری استفاده می‌شود. با تعیین یک حداقل قیمت مجاز برای معاملات، از وقوع معاملات غیرعادی و اختلافات بیش از حد در قیمت‌ها جلوگیری می‌شود.

(قله/سقف) قیمتی: قله یا سقف قیمتی به وضعیتی در یک نمودار قیمتی گفته می‌شود که در آن، قیمت بازار از سطح قیمتی قبلی خود به طور ناگهانی و بدون دسترسی به قیمت‌های میانی به سمت بالا حرکت می‌کند. به عبارت دیگر، در یک قله قیمتی، قیمت بازار بیشترین و بالاترین قیمت در یک بازه معین است.

قیمت اغازین: در بورس، قیمت پایه (یا قیمت آغازین) به قیمت اولیه‌ای گفته می‌شود که یک دارایی مالی در جریان نخستین معاملات روزانه در بازار مالی معامله می‌شود. این قیمت معمولا در لحظه باز شدن بازار تعیین می‌شود و اولین معامله‌های انجام شده با قیمتی که در آن لحظه توافق شده است، به عنوان قیمت پایه یا قیمت آغازین شناخته می‌شود. قیمت پایه مهم است زیرا در تعیین روند اولیه بازار و تشکیل نظر در مورد روند آینده قیمت دارایی‌ها تاثیرگذار است. 

قیمت پایانی: قیمت پایانی (Closing Price)، در بورس به قیمت آخرین معامله‌ای اشاره دارد که در جریان نهایت معاملات روزانه در بازار مالی انجام می‌شود و به عنوان قیمت پایانی روز محسوب می‌شود. این قیمت معمولا در زمانی نزدیک به بسته شدن بازار (بورس) تعیین می‌شود. این قیمت معمولا میانگین قیمت‌های معاملاتی در یک بازه زمانی خاص (مثلا چند دقیقه یا ساعت) قبل از پایان نوسانات بازار است. قیمت پایانی می‌تواند به عنوان یک مرجع مهم برای ارزیابی عملکرد روزانه بازار و دارایی‌ها در یک بازار مالی مورد استفاده قرار گیرد و تأثیر بسزایی بر تصمیم‌گیری‌های سرمایه‌گذاران و معامله گران داشته باشد.

ک

کارگزاری: کارگزاری در بورس یک نهاد یا شرکت است که به عنوان واسطه‌ای بین سرمایه‌گذاران و بازار مالی عمل می‌کند. وظیفه کارگزاری‌ها اجرای دستورات خرید و فروش دارایی‌های مالی مانند سهام، اوراق بهادار، ارزها و سایر محصولات مالی در بورس برای مشتریان خود است. عملکرد کارگزاری‌ها شامل انجام معاملات برای مشتریان، ارائه مشاوره‌های مالی، اطلاع رسانی در مورد وضعیت بازار، تحلیل‌های بازاری و مدیریت حساب مشتریان است. آنها همچنین مسئول اجرای دستورات مشتریان در بازار مالی هستند و برای این کار از سیستم‌های الکترونیکی معاملاتی استفاده می‌کنند.

کدال: کدال یکی از معتبرترین و مهم‌ترین سایت‌های اطلاع‌رسانی و فراهم‌کننده خدمات مربوط به بازار سرمایه ایران است. این سایت اطلاعات مربوط به شرکت‌های پذیرفته‌شده در بورس اوراق بهادار تهران و فرابورس ایران را ارائه می‌دهد. اطلاعاتی از قبیل قیمت‌های درجه‌بندی شده، گزارش‌های مالی، اخبار، اطلاعات فنی، اطلاعات مربوط به حقوقی و سایر اطلاعات مهم برای سرمایه‌گذاران و کاربران فعال در بازار سرمایه در این سایت قابل دسترسی است.

کیتکو(KITCO): کیتکو (Kitco) یکی از معتبرترین و معروف‌ترین سایت‌های ارائه‌دهنده خدمات مرتبط با بازار طلا، نقره، پلاتین، پالادیوم و سایر فلزات گرانبها است. این سایت اطلاعات مربوط به قیمت‌های طلا و سایر فلزات، خبرها، تحلیل‌ها، نمودارها و اطلاعات بازارهای مختلف جهان را ارائه می‌دهد. کاربران می‌توانند از این سایت برای دریافت آخرین قیمت‌ها، تحلیل‌های بازار و اطلاعات مهم مرتبط با صنایع مربوطه استفاده کنند. همچنین، Kitco فعالیت‌های مرتبط با خرید و فروش فلزات گرانبها و ارائه خدمات مرتبط با آن‌ها را نیز دارد.

کال مارجین/مارجین کال: کال مارجین (Margin Call) به یک تقاضای فوری از طرف بروکر یا کارگزار مالی به سرمایه‌گذار اشاره دارد، تا معامله گر موجودی حساب معاملاتی خود را افزایش دهد. این تقاضا معمولا زمانی اتفاق می‌افتد که ارزش دارایی‌های سرمایه‌گذار به گونه‌ای کاهش یافته است که نیاز به افزایش وجوه سرمایه‌گذاری برای انجام معاملات است. این کاهش دارایی زمانی اتفاق می افتد که مجموع ضررهای حساب معاملاتی از مقدار دارایی بالاتر برود یا نزدیک به مقدار دارایی باشد.

(کف/دره) قیمتی: کف قیمتی در واقع نقطه‌ای است که در یک نمودار قیمتی، قیمت یک دارایی یا ارزش بازار به شدت‌کاهش می‌یابد.به این معنی‌که این ‌نقطه کمترین قیمت‌ در روی‌ نمودار در یک بازه زمانی مشخص است.

کد به کد: زمانی که حجم زیادی از سهام بین کدها انتقال می‌یابد، به اصطلاح کد به کد شده است. در زمان کد به کد شدن، معامله در یک لحظه و با یک قیمت مشخص بین دو کد انجام می‌گیرد. کد به کد در حالت‌های مختلفی اعم از کد به کد حقیقی به حقیقی، کد به کد حقیقی به حقوقی، کد به کد حقوقی به حقوقی و کد به کد حقوقی به حقیقی رخ می‌دهد.

کندل : کندل در بورس یک نماد برای نمایش تغییرات قیمت است. هر کندل شامل یک مستطیل (بدن) و خطوطی که از بالا و پایین آن خارج می‌شوند (سایه) است. مستطیل، نشان‌دهنده رنج قیمتی بین قیمت باز و بسته در یک دوره زمانی است. سایه‌ها، نشان‌دهنده بالاترین و پایین‌ترین قیمت‌های رسیده در آن دوره هستند. این کندل‌ها معمولا برای تحلیل روندهای بازار و شناسایی الگوهای مختلف استفاده می‌شوند.

کد معاملاتی: کد معاملاتی سهامداران به عنوان یک شناسه یکتا برای هر سهامدار در سیستم بورس یا بازار مالی استفاده می‌شود. این کد برای شناسایی هر سهامدار و پردازش معاملات او در بازار مالی مورد استفاده قرار می‌گیرد. کد معاملاتی سهامداران معمولا به صورت یک شناسه عددی یا الفبایی منحصر به فرد است. این کد به هر سهامدار اختصاص داده می. این کد ممکن است توسط موسسات مالی مختلف مانند کارگزاری‌ها یا شرکت‌های سرمایه‌گذاری ایجاد شود. نهایتا برای هر سهامدار در فرآیند ثبت‌نام و انجام معاملات مالی استفاده می‌شود.

گ

گپ قیمتی/شکاف قیمتی: شکاف قیمتی یا "Gap" به وضعیتی در یک نمودار قیمتی گفته می‌شود که در آن، قیمت بازار از سطح قیمتی قبلی خود به طور ناگهانی و بدون دسترسی به قیمت‌های میانی به سمت بالا یا پایین حرکت می‌کند. به گونه‌ای که یک شکاف یا اختلاف قابل مشاهده بین قیمت آخرین معامله و قیمت اولین معامله بعد از شکاف (یا بالعکس) وجود دارد. این شکاف‌ها ممکن است به دلایل مختلفی اتفاق بیافتند. از جمله اخبار مهم، رویدادهای ناگهانی، تغییرات در نرخ‌های ارز، حجم معاملات ناگهانی، و ...

ل

ليوناردو فیبوناچی: لئوناردو فیبوناچی (Leonardo Fibonacci)، معمولا با نام فیبوناچی شناخته می‌شود یک ریاضیدان اهل ایتالیا در قرن دوازدهم میلادی بود. شهرت فیبوناچی به خاطر کشف و مطالعه الگوهای مختلف ریاضی و دنباله اعداد است. دنباله فیبوناچی یکی از مهمترین الگوهای ریاضی است که در آن هر عدد برابر با جمع دو عدد قبلی آن است. به عنوان مثال:۰-۱-۱-۲-۳-۵-۷ و... این دنباله به طور گسترده در طبیعت، هنر، موسیقی و حتی در بازارهای مالی استفاده می‌شود.

لیکویید (LIQUID): لیکوئید، باختن و از بین رفتن بخش یا کل دارایی در معاملات ارزهای دیجیتال است. از سوی دیگر لیکوئیدیتی یا نقدشوندگی، به قدرت نقدینگی یک ارز، صرافی یا بازار اشاره دارد. به‌عنوان مثال قدرت نقدشوندگی بیت کوین از سایر رمزارزها بیشتر است. چرا که همواره سرمایه‌گذار در این بخش راغب به خرید و فروش آن است.

م

معامله گر پوزیشن (POSITION TRADER): معامله‌گر پوزیشن یک مفهوم مهم در بازارهای مالی است. به فردی اطلاق می‌شود که معاملات مختلفی را در بازار مالی نگه می‌دارد. هر معامله‌گر می‌تواند یک یا چندین پوزیشن را همزمان نگه دارد. معامله‌گران پوزیشن‌های خود را بر اساس استراتژی‌های معاملاتی، تحلیل فنی و اساسی، رویدادهای بازار، و شرایط مالی و ریسک مدیریت می‌کنند. هدف از نگه‌داشتن پوزیشن‌ها، کسب سود از تغییرات قیمت دارایی‌ها در طول زمان است.

معامله گری اختیاری: معامله‌گری اختیاری (Discretionary Trading)، یک استراتژی معاملاتی در بازارهای مالی است که در آن تصمیم‌گیری‌های معاملاتی بر اساس تجربه، تحلیل ومعاملات در بازار توسط معامله‌گر انجام می‌شود. بدون استفاده از قوانین یا الگوریتم‌های خودکار. در این نوع معامله‌گری، معامله‌گر تصمیمات خود را بر اساس تجربه شخصی، دانش دریافتی از بازار، وضعیت فعلی بازار و تحلیل‌های فنی و اساسی انجام می‌دهد.

میانگین حجم ماه: میانگین حجم ماهیانه، میانگین حجم معاملاتی است که در طول یک ماه در بازار مورد مطالعه انجام می‌شود. این میانگین معمولا به عنوان یک معیار برای اندازه‌گیری فعالیت بازار یا تجارت در یک بازار خاص استفاده می‌شود. به عبارت دیگر، این میانگین نشان دهنده حجم متوسط معاملاتی است که در هر ماه انجام می‌شود. برای محاسبه میانگین حجم ماهیانه، مجموع حجم معاملاتی روزانه برای هر روز از ماه مورد نظر جمع‌آوری می‌شود و سپس این مجموع بر تعداد روزهای ماه تقسیم می‌شود. 

میانگین دامنه واقعی(ATR): ATR مخفف عبارت "Average True Range" می‌باشد و یکی از ابزارهای مهم تحلیل تکنیکال در بازارهای مالی است. این مفهوم توسط ولسر وایلدر در سال 1978 معرفی شده است. ATR اندازه متوسط تغییر قیمت در یک بازه زمانی معین را نشان می‌دهد و به معامله‌گران کمک می‌کند تا میزان تغییرات قیمت را در بازار تعیین کنند. ATR معمولا با محاسبه میانگین از مقادیر مطلق تغییرات قیمت در بازه‌های زمانی مشخص (معمولاً 14 روز) به دست می‌آید.

میانگین کم کردن: میانگین کم کردن در بازار بورس به فرایندی اشاره دارد که در آن سرمایه‌گذاران پس از خریدن یک سهم، هنگامی که قیمت سهم کاهش می‌یابد، با خرید بیشتر سهم در قیمت پایین‌تر، سعی می‌کنند میانگین قیمت خرید خود را کاهش دهند. این کار اغلب با هدف ایجاد فشار فروش و تحریک نزول قیمت سهم صورت می‌گیرد. با کاهش میانگین خرید، سرمایه‌گذاران امیدوارند در زمانی که قیمت سهم افزایش یابد، به سود بیشتری دست پیدا کنند.

متا تریدر(META-TRADER): متاتریدر یا متا تریدر، یک نرم‌افزار تحلیلی و معاملاتی است که به معامله‌گران کمک می‌کند تا با استفاده از داده‌های بازار، تحلیل‌های تکنیکال و الگوریتم‌های خودکار، تصمیمات معاملاتی بهتری بگیرند. این نرم‌افزارها اغلب از داده‌های گذشته و فعلی بازار استفاده می‌کنند و می‌توانند تحلیل‌های پیشرفته‌ای را انجام دهند که به معامله‌گران کمک می‌کند تا الگوها و روندهای بازار را بهتر ببینند و به سرعت به تصمیم‌گیری دربارهٔ معاملات بپردازند. این نرم‌افزارها همچنین معمولا قابلیت اجرای خودکار معاملات را نیز دارند. به این معنی که معاملات بر اساس شرایطی که توسط معامله‌گر تعیین می‌شود، به صورت خودکار انجام می‌شود.

مارجین(MARGIN): مارجین در زبان معاملاتی به میزان وجه یا سرمایه‌ای اشاره دارد که یک معامله‌گر باید به عنوان واریز پیش از ورود به معامله به بروکر خود پرداخت کند. معمولا مارجین به عنوان یک نسبت از ارزش کل معامله بیان می‌شود، که به عنوان تضمین برای انجام معامله محسوب می‌شود. مفهوم مارجین به خصوص در معاملات با استفاده از اهرم مالی (لوریج) بسیار مهم است. در این موارد، معامله‌گران می‌توانند با استفاده از مارجین، معاملاتی با ارزش بیشتری را انجام دهند که از سرمایه خود فراتر می‌رود.

مجامع بورسی: مجمع بورسی به جمع‌آوری اعضا یا سهام‌داران یک شرکت یا سازمان به منظور بحث و تصمیم‌گیری دربارهٔ مسائل مربوط به آن شرکت می گویند. مجامع به صورت دوره‌ای برگزار می‌شود و در آن اعضا و سهام‌داران ، به بررسی و تصمیم‌گیری دربارهٔ مسائل مهمی مانند انتخاب مدیران، تصویب بودجه، تقسیم سود، و امور مالی و راهبری دیگر مرتبط با شرکت‌ها می‌پردازند. در این مجامع، سهامداران حق رأی دارند و می‌توانند نظرات و پیشنهادات خود را برای بهبود وضعیت شرکت اعلام کنند و در فرآیند تصمیم‌گیری شرکت کنند.

مجمع عمومی موسس: مجمع عمومی موسس یک جلسه بسیار مهم است که در آن اعضای بنیاد یا سازمان برای بحث و تصمیم گیری درمورد مسایل مربوط به سازمان جمع می‌شوند. این جلسه می‌تواند شامل انتخاب مدیران، تصویب اهداف و سیاست ها، تصویب بودجه و سایر تصمیمات مهم باشد.تفاوت این مجمع با مجامع دیگر در این است که در مجمع موسس، سهامداران حقیقی حضور ندارند بلکه در این جلسه فقط بنیان گذاران و سهامداران اصلی جمع می شوند.

مجمع عمومی عادی سالانه: مجمع عمومی عادی سالیانه که در آن اعضای یک سازمان یا شرکت اعم از مدیران و سهامداران جمع می‌شوند تا امور مالی، عملکرد و سایر مسایل مهم سازمان را بررسی کنند. در این مجمع معمولا گزارش های مالی سال گذشته ارائه می‌شود. تصمیم گیری های مربوط به تقسیم سود، انتخاب اعضای هیئت مدیره، تغییر سیاست های استراتژیک شرکت و مسائل مربوط به مدیریت انجام می‌شود.

مجمع عمومی عادی به طور فوق العاده: مجمع عمومی به طور فوق العاده زمانی برگزار می‌شود که نیاز ضروری به بررسی و تصمیم گیری در خصوص مسائل غیرمعمول وجودداشته باشد. این جلسات معمولا بابت تغییرات ساختاری، انجام تغییرات قانونی، تصویب معاملات مهم و رویدادهای مهم مثل تغییر در ترکیب سهامداران و مسائل حقوقی برگزار می‌شود. مجمع عمومی فوق العاده برای مواقع اضطراری که تا قبل از مجمع عادی سالانه باید بررسی شوند، برگزار می‌شود. این مجمع وسیله اساسی برای مدیریت امور سهامداری شرکت  محسوب می‌شود.

مجمع فوق العاده: مجمع فوق العاده یک جلسه ویژه است که در آن مسائلی که خارج از مسائل روزمره شرکت هستند، مورد بررسی و تصمیم‌گیری قرار می‌گیرند. این نوع مجمع معمولا در مواقعی برگزار می‌شود که نیاز به تصمیم‌گیری فوری در مسائلی از جمله تغییرات در اساسنامه شرکت، افزایش سرمایه، تصویب معاملات مهم و... وجود دارد. اما مجمع فوق العاده معمولا می‌تواند در هر زمانی برگزار شود که نیاز به تصمیم‌گیری در مورد مسائل استثنایی داریم. این مجمع برای سهامداران درخصوص تصویب افزایش سرمایه ها و تعیین سودهای تقسیمی اهمیت ویژه ای دارد.

ممنوع-متوقف: وضعیت "ممنوع-متوقف" در بورس به وضعیتی اشاره دارد که عملکرد یک سهم به دلایلی مانند اعلام اطلاعات مهم در مجامع، تغییرات مهم در شرایط شرکت، حوادث غیرمنتظره و ... ممکن است متوقف یا ممنوع شود. این وضعیت معمولا به دنبال وقوع رویدادهای خاصی می‌باشد، که می‌تواند تأثیر گذار بر روند بازار و معاملات داشته باشد. 

ن

نرخ بهره: نرخ بهره نشان‌دهنده درصد سود یا هزینه‌ای است که به عنوان پاداش برای سرمایه گذاری در دارایی‌های مختلف یا به عنوان هزینه برای دریافت وام از مؤسسات مالی محاسبه می‌شود. در زمینه سرمایه‌گذاری، نرخ بهره ممکن است به عنوان سودی که به سرمایه‌گذاران پرداخت می‌شود، مانند درآمد حاصل از سرمایه‌گذاری در اوراق بهادار، حساب‌های بانکی، یا سایر انواع سرمایه‌گذاری مورد استفاده قرار گیرد. در مورد وام‌ها، نرخ بهره نشان‌دهنده هزینه‌ای است که برای استفاده از مبلغ وام از مؤسسات مالی باید پرداخت شود. این هزینه برای پوشش هزینه‌های مؤسسه، جبران ریسک و همچنین به عنوان سود برای مؤسسه محاسبه می‌شود.

نرخ بهره مرکب: نرخ بهره مرکب نوعی نرخ بهره است که به ازای سرمایه‌گذاری در مدت زمان معین، به تدریج به سرمایه اصلی اضافه شده و به تدریج به آن بهره محاسبه می‌شود. به عبارت دیگر، سودی که در هر دوره برای سرمایه‌گذاری به دست می‌آید، به سرمایه اصلی اضافه شده و در دوره‌های بعدی نیز بهره محاسبه می‌شود. این روش باعث می‌شود که سودهای تولید شده در دوره‌های قبلی نیز به سرمایه اضافه شده و در نتیجه، سودهای بیشتری تولید شود.

نرخ عرضه(ASK): نرخ عرضه یا همان قیمت عرضه (ASK) در بازار مالی، قیمتی است که فروشندگان برای یک دارایی در نظر گرفته‌اند. به عبارت دیگر، نرخ عرضه نشان‌دهنده قیمتی است که فروشندگان در آن قیمت مایل به فروش یک دارایی هستند.

نرخ تقاضا(BID): نرخ تقاضا یا همان قیمت تقاضا (BID) در بازار مالی، قیمتی است که خریداران حاضرند برای یک دارایی را پرداخت کنند. به عبارت دیگر، نرخ تقاضا نشان‌دهنده قیمتی است که خریداران مایل به خرید یک دارایی هستند.

نوسان: نوسان، تغییرات قیمت یک دارایی یا بازار در طول زمان است. به طور ساده‌تر، وقتی قیمت‌ها بالا و پایین می‌روند، این تغییرات همان نوسان است. این تغییرات ممکن است ناشی از عوامل مختلفی مانند تغییرات در تقاضا و عرضه، اطلاعات جدید، رویدادها، وضعیت اقتصادی و سیاسی و ... باشند.نوسان ها بصورت روزانه، هفتگی،ماهانه و سالانه گزارش می‌شوند.

نوسان گیری: اصطلاح "نوسان گیر" در معاملات معمولا به افرادی اطلاق می‌شود که در بازارهای مالی، به خصوص در بازار سرمایه، به دنبال بهره‌برداری از نوسانات کوتاه مدت قیمت‌ها هستند. این افراد معمولا به عنوان تریدرهای نوسان گیر شناخته می‌شوند. تریدرهای نوسان گیر معمولا در طول روز به معامله‌های مکرر و سریع با دارایی‌های مالی می‌پردازند. آنها با استفاده از تحلیل‌های تکنیکال و مدیریت ریسک موثر، به دنبال شناسایی الگوهای قیمتی و فرصت‌های معاملاتی در بازار هستند.

نسبت شارپ: نسبت شارپ معیاری است که به ما می‌گوید که به ازای هر واحد ریسکی که در سرمایه‌گذاری می‌پذیریم، چقدر بازدهی انتظار داریم. به عبارت ساده‌تر، نسبت شارپ نشان می‌دهد که آیا بازده سرمایه‌گذاری به میزان ریسکی که در آن می‌گذاریم، ارزشمند است یا خیر. هرچه مقدار نسبت شارپ بیشتر باشد، سرمایه‌گذاری بهتری است زیرا به ازای هر واحد ریسک، بازدهی بیشتری دارد.

نسبت ریسک به سود (RISK-TO-REWARD): این نسبت به تنهایی میزان ریسک را با میزان سود مقایسه می‌کند. این نسبت به شما می‌گوید که به ازای هر واحد از ریسک متحمل شده، چقدر سود کسب شده است. برای مثال، اگر نسبت ریسک به سود 1:2 باشد، به این معناست که برای هر واحد از ریسک، دو واحد سود به دست آمده است.نسبت ریسک به سود؛ یعنی اینکه درمقابل چند درصد سود حاضر هستید چند درصد از سرمایه خود را به خطر بیندازید.

نسبت سرمایه(ROE): نسبت سرمایه یا نسبت سود به سرمایه (Return on Equity - ROE)، یک نسبت مالی است که نشان‌دهنده‌ی سودآوری یا بهبود کارایی مالی یک شرکت است. این نسبت محاسبه می‌شود با تقسیم سود خالص (سود ناخالص منهای هزینه‌ها) بر سرمایه سهامداران شرکت. نسبت سرمایه به سود معیاری است که به ما نشان می‌دهد که چقدر یک شرکت برای سهامدارانش سودآور است. به عبارت ساده‌تر، این نسبت به ما می‌گوید که هر ریال سرمایه سرمایه‌گذاران چه مقدار سود به آن‌ها بازگشت داده شده است. بنابراین، اگر نسبت سرمایه بالاتر باشد، این به معنی بهره‌وری بیشتر شرکت است و سوددهی بهتری برای سرمایه‌گذاران خواهد داشت.

نماد معاملاتی: نماد معاملاتی بورس، شناسه‌ای است که هر دارایی معاملاتی در بورس با آن شناخته می‌شود. این شناسه‌ها معمولا شامل یک سری حروف و اعداد است که هرکدام نماینده یک دارایی یا نماد معاملاتی مخصوص در بورس است. به عنوان مثال، در بورس اوراق بهادار تهران، نماد معاملاتی هر شرکت شامل یک سری حروف و اعداد است که معمولا نام شرکت یا اختصار آن را نمایندگی می‌کند. به همین ترتیب، در بورس‌های دیگر نیز نمادهای معاملاتی برای هر دارایی به صورت مشابهی تعیین می‌شود.

ناشر بورسی: ناشر بورسی (Stock Exchange Issuer) یا ناشر اوراق بهادار، شرکتی است که اوراق بهادار را در بورس عرضه می‌کند. این شرکت‌ها ممکن است شرکت‌های سهامی عمومی (شرکت‌های با سرمایه عمومی که سهام آنها در بورس عرضه می‌شود) یا دولت باشند. وظیفه ناشران بورسی شامل ارائه اطلاعات مالی، اخبار و اطلاعات مربوط به عملکرد شرکت به سهامداران و بازار می‌باشد. آنها باید اطلاعات شفاف و قابل دسترس فراهم کنند تا سهامداران و سایر نمایندگان بازار بتوانند تصمیمات خود را بر مبنای اطلاعات کافی و صحیح اتخاذ کنند.

ناشر غیر بورسی: ناشر غیر بورسی یک شرکت یا نهاد است که اوراق بهادار خود را در بورس عرضه نمی‌کند. به عبارت دیگر، این نوع ناشران اوراق بهادار خود را از طریق سایر روش‌ها مانند خرید و فروش مستقیم، صدور خصوصی، یا فروش به صورت مستقیم به سرمایه‌گذاران عرضه می‌کنند. ناشران غیر بورسی معمولا به دنبال منابع تأمین مالی برای پروژه‌ها و فعالیت‌های خود هستند، اما ترجیح می‌دهند اوراق بهادار خود را خارج از بازار بورس عرضه کنند. این نوع اوراق بهادار ممکن است شامل اوراق قرضه، اوراق مشارکت، اوراق تبدیلی، و... باشد.

نمودار لگاریتمی: نمودار لگاریتمی در بورس، نموداری برای نمایش قیمت یک دارایی در طول زمان است. اما قیمت‌ها و یا بازدهی‌ها به صورت لگاریتمی است. این نوع نمودار برای بررسی روندهای زمانی در قیمت‌ها و بازدهی‌ها مفید است. زیرا استفاده از مقیاس لگاریتمی باعث می‌شود تغییرات درصدی قیمت یا بازدهی را به طور یکنواخت و معقول‌تری نشان دهد و روندهای زمانی را بیشتر قابل فهم کند.

نمودار تعدیل شده: این نمودار، برای نمایش داده‌های بازار مالی است. تغییرات نمودار، مثل تقسیم سهام یا تغییرات قیمتی بزرگ به صورت تعدیل شده نمایش داده می‌شوند. چرا که برای مقایسه و تحلیل بهتر است.

نقشه بازار: در بورس، نقشه بازار به عنوان یک ابزار تحلیلی به کار می‌رود که نمودارها و جداولی را ارائه می‌دهد که شرکت‌ها، صنایع، یا سایر عوامل بازار را بر اساس ویژگی‌هایی مانند ارزش بازار، سرمایه‌گذاری، سودآوری، نقدینگی، ریسک و سایر معیارهای مالی و عملکردی مقایسه می‌کند. این نقشه‌ها معمولا به سرمایه‌گذاران و تحلیل‌گران کمک می‌کند تا با تصویر کلی از بازار، شناسایی کنند که کدام شرکت‌ها یا صنایع در بازار عملکرد بهتری دارند.

نقدینگی بازار: مفهوم "نقدینگی بازار" به وضعیتی اشاره دارد که در آن، بازار به حدی فعال و معاملاتی است که به راحتی و با حجم مناسب، دارایی‌ها قابل خرید و فروش است. به عبارت دیگر، در یک بازار با نقدینگی بالا، معامله‌گران می‌توانند حجم بالای معاملات خود را به سرعت اجرا کنند و دارایی‌ها را به زمان و قیمت مطلوب خرید و فروش کنند.

و

وال استریت: وال‌استریت (Wall Street) به عنوان نام یک خیابان در منطقه مالی نیویورک، از یک مفهوم مترادف با بازار سرمایه آمریکا و صنعت مالی به شمار می‌رود. این خیابان به طور تاریخی محور اصلی فعالیت‌های مرتبط با بورس، بانکداری، و مؤسسات مالی در ایالات متحده آمریکا بوده است. در مفهوم کلی‌تر، وال‌استریت به عنوان نمادی از قدرت و تاثیر بخشی اقتصاد آمریکا و جهان شناخته می‌شود.

هـ

هج کردن: اصطلاح "هج کردن" (Hedge) به فرآیند مدیریت ریسک در بازارهای مالی اشاره دارد. وقتی یک سرمایه‌گذار مخاطراتی مانند نوسانات قیمت یا تغییرات نرخ ارز در معاملات خود می‌بیند، او ممکن است بخواهد این مخاطرات را کاهش دهد یا به حداقل برساند. برای این کار، سرمایه‌گذاران از روش‌های مختلفی استفاده می‌کنند، از جمله "هج کردن".در مفهوم عملیاتی، هج کردن به معنای استفاده از ابزارهای مالی متنوع و مختلف برای کاهش مخاطرات مالی و ریسک‌های مرتبط با سرمایه‌گذاری است. این ابزارها ممکن است شامل استفاده از قراردادهای آتی، گزینه‌ها، سواپ‌ها، و سایر ابزارهای مشتقه باشد که به سرمایه‌گذار اجازه می‌دهند که در صورت وقوع مخاطرات مالی، خسارات خود را کاهش دهند.در بازار فارکس و بین تریدرهای معمولی، به معنای باز کردن دو یا چند معامله (پوزیشن) در دو جهت عکس بر روی نماد یا یک جفت ارز است.

همبستگی(Correlation): همبستگی در معاملات به ارتباط و تعامل بین عوامل مختلف در بازارهای مالی اشاره دارد. .همبستگی معمولا با استفاده از مفهوم "ضریب همبستگی" مورد بررسی قرار می‌گیرد. این ضریب، نشان‌دهنده قدرت و جهت ارتباط بین دو دارایی می‌باشد. اگر همبستگی مثبت باشد، این به معنای این است که دو دارایی با یکدیگر هم‌رفتاری داشته‌اند، یعنی در صورت افزایش قیمت یک دارایی، قیمت دیگری هم به احتمال زیاد افزایش خواهد یافت. از سوی دیگر، همبستگی منفی نشان دهنده این است که دو دارایی با هم مخالف هستند، به این معنی که افزایش قیمت یکی، با احتمال زیاد کاهش قیمت دیگری همراه است.